Θεσμικό Πλαίσιο: Αποφάσεις Οργάνων τής Πολιτείας για το επάγγελμα του Ψυχολόγου
 
Καταδικάσθηκε «ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ», από Δικαστήριο τής Χώρας [ΠλΚ: 1064/08.04.2011].
 

Ασκήθηκε δίωξη για παράβαση διατάξεων του Αναγκαστικού Νόμου 1565/1939 (ΦΕΚ 16/τ.Α΄/14-01-1939), «Περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», δηλαδή απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ιδιώνυμο αδίκημα. Με βάση το κατηγορητήριο: “Κατηγορείται ως υπαίτιος του ότι ... κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούλιο 2005 έως το έτος 2009 ... σφετερίστηκε τον τίτλο του Ιατρού ... ασκούσε παράνομα το ιατρικό επάγγελμα ... εκδίδοντας μάλιστα και σχετικές γνωματεύσεις που περιλαμβάνουν διάγνωση ψυχικής κατάστασης και συμβουλές θεραπείας χωρίς να έχει άδεια από το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς να είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου και χωρίς να έχει πτυχίο της Ιατρικής Σχολής κάποιου Πανεπιστημίου... Για παράβαση των άρθρων 1, 12, 14, 26, 27 παρ.1, 53, 79 παρ. 1, 2, 111, 112 Α.Ν. 1565/39”.

 
  Κάντε το PSY.GR Πρώτη Σελίδα  
   
 
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Αρχική σελίδα Site Map Επικοινωνία
  Members Only  
Ειδήσεις & Θέματα Ψυχολογίας
 
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 09 Μάιος 2009
 

Δημιουργικός και Παραγωγικός Διάλογος στο ΙΣΤΑΜΕ.

Για την θεσμοθετημένη παρέμβαση του Ψυχολόγου στο Σχολείο και στην Κοινότητα. [ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ,  από την Άννα Διαμαντοπούλου και την Θάλεια Δραγώνα, για την υποβολή ΓΡΑΠΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΩΝ].


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Στην φωτογραφία, Δεξιά, η Βουλευτής Α΄ Αθηνών τού Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος  (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, Υπεύθυνη του ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ τού ΠΑΣΟΚ και η Ταμίας τού Διοικητικού Συμβουλίου τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, κυρία Παναγιώτα Δ. Παπαχαραλάμπους.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009, στο ΙΣΤΑΜΕ, συμμετείχαν: 

  • Άννα Διαμαντοπούλου. [Στην «σύνοψη» της συνάντησης και «κλείνοντας» την συζήτηση ανέφερε ότι τα γεγονότα στον Άγιο Ανδρέα Αττικής, στην Εύβοια, στην Βέροια, στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη, επιβάλλουν την θεσμοθετημένη παρέμβαση των Ψυχολόγων στο Σχολείο και στην Κοινότητα. Επιβάλλεται να γίνει ιεράρχηση των προβλημάτων και της διαδικασίας παρέμβασης, και αυτό είναι ζήτημα όχι μόνον των Ψυχολόγων. Το θέμα πρέπει να εξετασθεί οπωσδήποτε σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. «Παροχή υπηρεσιών Ψυχολόγου μέσα στο Σχολείο, αλλά και μέσα στην Κοινότητα, στις ''Κυψέλες'', σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση». «Θέτω την πρόταση για να συζητήσουμε. Ο Διάλογος θα συνεχισθεί» ].
  • Θάλεια Δραγώνα, Καθηγήτρια Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Βουλευτής Επικρατείας τού ΠΑΣΟΚ, Γραμματέας τού Τομέα Παιδείας τού ΠΑΣΟΚ.
  • Ιωάννης Παπαμιχαήλ, Καθηγητής Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας στο Τμήμα Ψυχολογίας τού Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. [Στην τοποθέτησή του, μεταξύ άλλων, σημείωσε: ''H πρόταση νομοσχεδίου είναι πολύ επίκαιρη και ενδιαφέρουσα. Χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια αποϊατρικοποίησης της Σχολικής Ψυχολογίας και την απόπειρα να τεθεί ο Σχολικός Ψυχολόγος στην υπηρεσία όλων των παραγόντων που εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία δηλαδή όλων των μαθητών, των γονέων, αλλά και των εκπαιδευτικών. Πρέπει να προσεχθούν όχι μόνο τα προσόντα του Σχολικού Ψυχολόγου, αλλά και το που βρίσκεται η βάση του: σε κάθε σχολείο; σε ευρύτερες περιφέρειες και γενικότερα στην κοινότητα λειτουργεί μόνος του ή σε ομάδες; Θα πρέπει να προσεχθεί για την αποτελεσματικότητα της πρότασης το γεγονός ότι είναι δύσκολο να δημιουργήσουμε σήμερα μια νέα κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων. Επίσης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι πολλοί εκπαιδευτικοί με εξειδικεύσεις λόγου χάρη στο σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό λειτουργούν εν μέρει ως ψυχολόγοι (π.χ. δίνουν τεστ προσωπικότητας και ικανοτήτων στους μαθητές). Τέλος, υπάρχουν αρκετοί εκπαιδευτικοί που διαθέτουν μεταπτυχιακά ενδεχομένως και διδακτορικά στην ψυχολογία. Θα πρέπει να αποφευχθεί η σύγκρουση "συντεχνιακών συμφερόντων" μεταξύ των ψυχολόγων που έχουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και των εκπαιδευτικών που, ενώ δεν έχουν βασικές σπουδές ψυχολογίας, έχουν αποκτήσει μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών στην ψυχολογία. Βέβαια το μοντέλο που μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πρυτάνευσε στη Γαλλία (οι Σχολικοί Ψυχολόγοι να είναι οπωσδήποτε εκπαιδευτικοί και και όχι μόνο Ψυχολόγοι ως προς τις βασικές τους σπουδές) φαίνεται σήμερα μάλλον ξεπερασμένο'']. 
  • Ματίνα Στάππα, Οδοντίατρος, τ. Υπεύθυνη του Προγράμματος Αγωγής Υγείας στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
  • Χριστίνα Νικηταρά, τ. Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Αττικής.
  • Θαλής Ν. Παπαδάκης, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου τού Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων.
  • Νένα-Λεμονιά Βλασσά, Υπεύθυνη Περιφέρειας του Διοικητικού Συμβουλίου τού Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων.
  • Αλίκη Γεωργακοπούλου, Εκπρόσωπος τού Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων στο Δίκτυο Ψυχολόγων στην Εκπαίδευση, της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συλλόγων Ψυχολόγων.
  • Κωνσταντίνος Δημόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής τού Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
  • Βασίλειος Λουζιώτης, Αντιπρόεδρος ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ./ΟΛΜΕ, Γραμματέας τής Τομεακής Επιτροπής των Εργαζομένων στις Υπηρεσίες Παιδείας και Εκπαιδευτικών Λειτουργών τού ΠΑΣΟΚ.
  • Δημήτριος Χαλκιώτης, Μέλος τής Γραμματείας τού Τομέα Παιδείας τού ΠΑΣΟΚ, Επικεφαλής τής Ομάδας «Παιδεία Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης», πρώην Ειδικός Γραμματέας Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης, Σύμβουλος - Καθηγητής Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου..
  • Νικόλαος Ι. Μάντης, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου. [Στην τοποθέτησή του ανέπτυξε τις θέσεις του για την οργάνωση και παροχή των ψυχολογικών υπηρεσιών στο Σχολείο και την Κοινότητα, δηλώνοντας εν αρχή ότι παρευρίσκεται στον διάλογο που οργανώνει το ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ υπό την ατομική επιστημονική-επαγγελματική ιδιότητα. Ακόμη, ότι όταν και εάν κληθεί ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ από αρμόδια κυβερνητικά όργανά και την Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, εάν η πρόταση λάβει την μορφή τού προς ψήφιση Σχεδίου Νόμου, ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ θα καταθέσει τις προτάσεις του, μετά από αποφάσεις των συλλογικών του οργάνων].
  • Παναγιώτα Δ. Παπαχαραλάμπους, Ταμίας τού Διοικητικού Συμβουλίου τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου.
  • Σπυρίδων Τάνταρος, Επίκουρος Καθηγητής Ψυχολογίας στο Πρόγραμμα Ψυχολογίας τού Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικός Γραμματέας τού Διοικητικού Συμβουλίου τής Ελληνικής Ψυχολογικής Εταιρείας.
  • Φωτεινή Πολυχρόνη, Λέκτορας Ψυχολογίας στο Πρόγραμμα Ψυχολογίας τού Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
  • Κωνσταντίνος Παπαχρήστος, Σχολικός Σύμβουλος, Πρόεδρος Σχολικών Συμβούλων, Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. [''ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ: «Καθιέρωση ψυχολογικής υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου και προστασία των μαθητών»

Ή «Παροχή ψυχολογικών υπηρεσιών σε παιδιά και εφήβους – υποστήριξη εκπαιδευτικού έργου»

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ – ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ

Εισαγωγικές παρατηρήσεις: Η πρόταση πρέπει: α) να εξασφαλίζει την καθημερινή παρουσία του Σχ. Ψυχολόγου στα σχολεία ως οργανικού μέρους των σχολείων, β) Να στοχεύει στη συνεχή στήριξη μαθητών, γονέων και εκπ/κών, γ) Να εντάσσει το νέο θεσμό στην παιδαγωγική λειτουργία του σχολείου, χωρίς εξαρτήσεις από τη διοίκηση, δ) Να μη δημιουργεί ξεχωριστά σώματα με ιδιαίτερες κατευθύνσεις και λειτουργίες, που μπορεί να γραφειοκρατικοποιήσουν το θεσμό, ενισχύσουν τάσεις ανταγωνιστικές και τον «ακυρώσουν» στην πράξη.
Η Πρόταση, σε γενικές γραμμές, κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Χρειάζεται να δούμε κάποια σημεία στα Άρθρα 1, 2 & 3.

Η νέα κοινωνική και σχολική πραγματικότητα επιβάλλει την εισαγωγή του θεσμού του
Σχολικού Ψυχολόγου στην εκπαίδευση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι πραγματικές ανάγκες του συνόλου των μαθητών και των οικογενειών τους. Η προσαρμογή του παιδιού στο σημερινό (πολυπολιτισμικό) σχολείο δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε δεδομένη και αναδεικνύεται σε παράγοντα αποφασιστικής σημασίας τόσο για τη σχολική φοίτηση του ίδιου του παιδιού, όσο και για το εκπαιδευτικό σύστημα συνολικά.
Από έρευνες προκύπτει ότι το 15% των παιδιών σχολικής και προσχολικής ηλικίας καθώς και το 20-30% των εφήβων παρουσιάζουν δυσκολίες προσαρμογής και ψυχολογικά προβλήματα, χωρίς να συνυπολογίζονται τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Στην Ελλάδα τα ποσοστά αυτά φαίνεται να είναι ακόμη μεγαλύτερα.
Η ψυχολογική στήριξη των παιδιών στο σχολείο, οφείλει να κινείται σε τρία επίπεδα:
α. την πρωτογενή πρόληψη, που είναι αδιαφοροποίητη και γενική,
β. τη δευτερογενή πρόληψη, που είναι εντοπισμένη και εστιασμένη στους μαθητές που παρουσιάζουν δυσκολίες σχολικής και ψυχοκοινωνικής προσαρμογής, και
γ. την τριτογενή πρόληψη, που είναι ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση και μπορεί να περιλαμβάνει και παραπομπές παιδιών με σοβαρές διαταραχές.
Ο σχολικός ψυχολόγος επομένως συνεργάζεται με τους εκπαιδευτικούς, συμμετέχει στη σχολική και μαθησιακή αξιολόγηση των μαθητών, στην εποπτεία του σχολείου, στην κατάρτιση προγραμμάτων συμβουλευτικής για την αντιμετώπιση κρίσεων, διεξάγει έρευνες σε τοπικό επίπεδο για τη διαπίστωση και αξιολόγηση των αναγκών και τον καθορισμό των διαφόρων επιπέδων παρέμβασης. Εστιάζει τη δράση του στη διαφύλαξη, την προώθηση ή ακόμα και την αποκατάσταση της ψυχικής υγείας της ομάδας παιδιών ή του παιδιού, η οποία βρίσκεται σε κίνδυνο ή έχει διαταραχτεί από περιβαλλοντικές, πολιτισμικές, κοινωνικές, σχολικές ή οικογενειακές επιδράσεις ή και από εσωτερικές συγκρούσεις.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

ΑΡΘΡΟ 1
Α: Οι Σχολικοί Ψυχολόγοι υπάγονται στην οικεία Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης και ειδικότερα στο Τμήμα Επιστημονικής και Παιδαγωγικής καθοδήγησης, το οποίο εποπτεύει, συντονίζει, παρακολουθεί και αξιολογεί το έργο των οικείων Σχολικών Ψυχολόγων. Επίσης μέσω των κεντρικών Υπηρεσιών του ΥΠ.Ε.Π.Θ. συνδέουν το έργο των Σχολικών Ψυχολόγων με τα αρμόδια τμήματα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, του Κ.Ε.Ε. και των λοιπών κεντρικών υπηρεσιών του ΥΠ.Ε.Π.Θ. (Υπουργική απόφαση: Φ.353.1/105657/Δ1/ 2002 ).

• Οι Σχολικοί Ψυχολόγοι είναι οι άμεσοι συνεργάτες των Σχολικών Συμβούλων γενικής και ειδικής αγωγής και συμμετέχουν από κοινού στη στήριξη του έργου των σχολείων (εκπαιδευτικών, μαθητών και γονιών).
Τα καθήκοντα και οι αρμοδιότητες των Σχολικών Ψυχολόγων σε σχέση με τους Εκπ/κούς, Δ/ντές σχολείων και τους Συλλόγους διδασκόντων, Προϊσταμένους γραφείων, Δ/ντές Εκπ/σης, Συλλόγους Γονέων & Κηδεμόνων, Τ.Α. και άλλους Φορείς, όπως είναι στην Πρόταση Νόμου και όπως προβλέπονται από την (Υπουργική απόφαση: Φ.353.1/105657/Δ1/ 2002 ).

ΑΡΘΡΟ 2:
Σε κάθε Περιφέρεια Σχολικού Συμβούλου ορίζονται θέσεις Σχολικών Ψυχολόγων ως εξής:

1) Για κάθε δέκα (10) σχολεία ένας (1) Σχ. Ψυχολόγος
2) Από έντεκα (11) μέχρι είκοσι (20) δύο (2) Σχ. Ψυχολόγοι
3) Από 21 – 30 τρεις (3) Σχ. Ψυχολόγοι
4) Από 31 – 40 τέσσερις (4) Σχ. Ψυχολόγοι
5) Από 41 – 50 πέντε (5) Σχ. Ψυχολόγοι
6) Από 51 – 60 έξι (6) Σχ. Ψυχολόγοι……..

• Στα σχολεία όπου ο αριθμός των αλλοδαπών μαθητών ξεπερνά το 40%, ορίζεται άμεσα οργανική θέση Σχολικού Ψυχολόγου.
• Στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης, ορίζεται ένας (1) Σχολικός Ψυχολόγος σε κάθε σχολείο Α/θμιας και Β/θμιας εκπ/σης.
• Σε ζώνες άμεσης προτεραιότητας (Νομούς υψηλής μαθητικής διαρροής), ορίζεται άμεσα οργανική θέση Σχολικού Ψυχολόγου σε κάθε σχολείο.

Άλλες περιπτώσεις…..

Στόχος: να υπάρξει ρύθμιση από την αρχή για τις βασικές θέσεις Σχολικών Ψυχολόγων και να μην αφήνεται αυτό στην εκτίμηση του Περιφερειακού Δ/ντή …ο οποίος θα εισηγηθεί στο ΥΠ.Ε.Π.Θ. …για ν’ αποφασίσει…ή στα συναρμόδια Υπουργεία…να εκδώσουν Προεδρικά Διατάγματα…

ΑΡΘΡΟ 3:
• Στο πλαίσιο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης και ειδικότερα στο Τμήμα Επιστημονικής και Παιδαγωγικής καθοδήγησης συγκροτείται «Συμβούλιο Σχολικής Ψυχολογίας» για το συντονισμό και την καθοδήγηση των Σχολικών Ψυχολόγων της οικείας Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης.
• Οι Σχολικοί Ψυχολόγοι ακολουθούν υπηρεσιακά την εξέλιξη των εκπαιδευτικών.
• Οι Σχολικοί Ψυχολόγοι υπάγονται στην (Υπουργική απόφαση: Φ.353.1/105657/Δ1/ 2002 ) και τα θέματα αδειών, πειθαρχικών και άλλων θεμάτων καθορίζονται από τη σχετική Περιφερειακή διεύθυνση στην οποία ανήκουν…..

ΤΕΛΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1. Η ένταξη σχολικών ψυχολόγων δεν μπορεί παρά να γίνει σε επίπεδο σχολικών μονάδων, σε συνδυασμό με τις Περιφέρειες των Σχολικών Συμβούλων και να συνοδευτεί από αντίστοιχες θέσεις κοινωνικών λειτουργών. Η λογική είναι παρέμβαση στο Σχολείο και ταυτόχρονα δυνατότητα επαφής με το σπίτι.
2. Το μέγα θέμα είναι η διοικητική δομή. Το θέμα επίσης είναι ότι σε ένα σαθρό πλαίσιο ό,τι πρόβλεψη και να κάνεις οι επικαθήμενοι θεσμοί θα λειτουργήσουν όπως οι παλιοί. Άρα, θα έχουμε τριδιοίκηση: (Σχολικός Συμβούλος – Διοίκηση – Σχολικός Ψυχολόγος) με μεγάλα προβλήματα που θα προκύψουν στην πράξη…
3. Το σχέδιο νόμου έχει την συντεχνιακή οπτική. Το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να αρκεστεί στη λογική των επικαθήμενων θεσμών.
4. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αντιμετωπίσει συνολικά το πρόβλημα της οργάνωσης και διοίκησης του Σχολείου.
5. Χρειαζόμαστε Σχ. Ψυχολόγους και όχι Ψυχολόγους (βασικό είναι να ζητηθεί ειδίκευση – μεταπτυχιακό στη Σχολική Ψυχολογία).
Αθήνα, 8-5-09. Κώστας Παπαχρήστος. Εκπαιδευτικός, μέλος Τομεακής Επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ..
'']. 

  • Σταυρούλα Σαμαρτζή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Τμήμα Ψυχολογίας τού Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Τμήματος Ψυχολογίας.
  • Ιάκωβος Καρατράσογλου, Μηχανικός, Μέλος τού Τομέα τού Παιδείας τού ΠΑΣΟΚ, Συντονιστής για την Επαγγελματική Εκπαίδευση. [''Περίληψη της τοποθέτησης του Ιάκωβου Καρατράσογλου στην συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 8-5-09 στο ΙΣΤΑΜΕ με πρωτοβουλία του Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ, σχετικά με το προτεινόμενο σχέδιο Νόμου με θέμα ''Καθιέρωση ψυχολογικής υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου και προστασία των μαθητών''. Η Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση έχει την μεγαλύτερη ανάγκη από ψυχοκοινωνική υποστήριξη προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα μεγάλα προβλήματα σχολικής αποτυχίας και διαρροής του μαθητικού δυναμικού και τα οξυμένα προβλήματα παραβατικότητας, βίας, προσαρμογής στο σχολικό περιβάλλον, της χαμηλής αυτοεκτίμησης, της χαμηλής εκτίμησης για το σχολείο καθώς και γενικότερα προβλήματα στη σχολική κοινότητα.
    Θεωρούμε ως προϋπόθεση την υποστήριξη των εκπαιδευτικών μονάδων από εξωτερικές ψυχοκοινωνικές υποστηρικτικές δομές προκειμένου να επιτύχουμε την επιδιωκόμενη αναβάθμιση και κοινωνική καταξίωση της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Για τον λόγο αυτό  στην πρότασή μας για την αναμόρφωσή της προτείνουμε την ενεργοποίηση των Συμβουλευτικών Σταθμών Νέων (ΣΣΝ), η στελέχωση των οποίων προβλέπεται με  ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και γιατρούς και στο έργο τους, εκτός των άλλων, είναι η ψυχοκοινωνική κάλυψη των αναγκών των σχολικών μονάδων.
    Μερικές επισημάνσεις για το θέμα της συζήτησης σε συνδυασμό με τις τοποθετήσεις των συμμετεχόντων:
    • Όσοι από μας ασχολούμαστε με τον εκπαιδευτικό σχεδιασμό και την εκπαιδευτική πολιτική  γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ποια είναι τα προβλήματα που θέλουμε να μας λύσουν οι ψυχοκοινωνικές υπηρεσίες – ψυχολόγοι. Με λίγα λόγια ξέρουμε καλά ποιο είναι το αποτέλεσμα που επιζητούμε. Το πώς και με ποιόν τρόπο θα φθάσουμε στο ζητούμενο, είναι αρμοδιότητα των αντίστοιχων επιστημόνων. Άραγε γνωρίζουμε την συνθετότητα και πολυπλοκότητα των προβλημάτων που καλούνται οι ψυχολόγοι να αντιμετωπίσουν στα σχολεία;
    • Πρώτη προτεραιότητα στη σχολική μονάδα, πρέπει να τεθεί η αντιμετώπιση των προβλημάτων του εκπαιδευτικού προσωπικού. Ένας όχι μικρός αριθμός εκπαιδευτικών χρειάζεται ψυχολογική ή και ψυχιατρική υποστήριξη και κάποιοι πρέπει να απομακρυνθούν από τις τάξεις και να μεταφερθούν σε διοικητικές υπηρεσίες. Αν από εκεί ξεκινήσουμε εκτιμώ ότι ένα ποσοστό προβλημάτων που δημιουργούνται  στα σχολεία θα μειωθεί αισθητά.
    • Η γνώση για τις ανάγκες των σχολείων, που υπάρχει από την εμπειρία των «σχολικών ψυχολόγων» από τα πρότυπα ή «καλά» ιδιωτικά σχολεία δεν επαρκεί για να χαρτογραφηθεί το πρόβλημα και να γνωρίσουμε το πεδίο εφαρμογής. Τα ίδια φαινόμενα εκδηλώνονται για διαφορετικές αιτίες στο Αρσάκειο και  σ’ ένα νυχτερινό τεχνικό σχολείο.
    • Η μέχρι τώρα εμπειρία μας από σχολεία με οξυμένα προβλήματα μας έδειξε ότι δεν μπορούν μόνο οι ψυχολόγοι να αντιμετωπίσουν την πολυπλοκότητα των προβλημάτων που υπάρχουν. Χρειάζονται και άλλες ειδικότητες να συνεργαστούν για να υπάρχει αποτελεσματικότητα.
    • Ο ψυχολόγος ενταγμένος μέσα στην σχολική μονάδα, το πιθανότερο είναι ότι θα ενσωματωθεί και θα γίνει και αυτός μέρος του προβλήματος. Το αποτέλεσμα θα είναι η περιθωριοποίησή του και μαζί μ’ αυτόν και του θεσμού. Οι επιστήμονες που θα ασχοληθούν με τα σοβαρά αυτά προβλήματα πρέπει να έχουν εξασφαλίσει την κοινή «εμπιστοσύνη και αποδοχή» όλων των συντελεστών της εκπαιδευτικής κοινότητας. Κατά συνέπεια πρέπει να λειτουργούν ως ένα «υπερκείμενο εποπτικό-παρεμβατικό» όργανο, για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς.
    • Καταρχήν εκτιμώ ότι η εκπαίδευση δεν είναι πανάκεια για την επίλυση των προβλημάτων απασχόλησης όλων των επιστημονικών ειδικοτήτων που αποφοιτούν από την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Απλά καλούνται και οι ψυχολόγοι που επιθυμούν να κάνουν την δουλειά τους στο χώρο της εκπαίδευσης, όπως και οι υπόλοιπες επιστημονικές ειδικότητες, να ενταχθούν μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο πλαίσιο απασχόλησης και υπηρεσιακής εξέλιξης. Μ’ αυτό το σκεπτικό, δεν κατανοώ τα ιδιαίτερα μισθολόγια ή διαφορετική βαθμολογική εξέλιξη.
    • Οι Συμβουλευτικοί Σταθμοί Νέων που θεσμοθετήθηκαν πριν 19 χρόνια , διαθέτουν ένα εξαιρετικό θεσμικό πλαίσιο. Μέχρι σήμερα η μόνη κριτική που υπάρχει είναι ότι δεν λειτουργούν. Προφανώς κάποιοι πολιτικοί προϊστάμενοι δεν πείστηκαν ότι έπρεπε να λειτουργήσουν γιατί δεν γνώριζαν τα προβλήματα που θα μπορούσαν να λύσουν ή ήταν μακριά από τα προβλήματα. Εύλογα μπαίνουν ορισμένα ερωτήματα. Ως δομές με το συγκεκριμένο έργο και αποστολή τι προβλήματα παρουσιάζουν; Τι δεν μπορούν να κάνουν οι ψυχολόγοι των ΣΣΝ και θα το κάνουν οι «σχολικοί ψυχολόγοι»;  Αν χρειάζεται γιατί δεν βελτιώνουμε το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο ώστε να προσαρμοστεί καλύτερα με τις υπαρκτές σήμερα ανάγκες; Γιατί να μην αυξήσουμε τις θέσεις των ψυχολόγων στους ΣΣΝ, γιατί να μην διευρύνουμε το ρόλο και την αποστολή τους, γιατί δεν τους εξασφαλίζουμε υποδομές και διοικητική υποστήριξη;  Αν όλα αυτά γίνουν ή είχαν γίνει δεν θα μας απασχολούσε σήμερα το συγκεκριμένο θέμα.
    • Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από την επιλογής μας για την επίλυση του συγκεκριμένου θέματος, θα πρέπει να υπάρχει ένα υπερκείμενο όργανο και μόνο, που θα έχει την επιστημονική και πολιτική ευθύνη χάραξης της στρατηγικής στο συγκεκριμένο χώρο, να καθοδηγεί, να εποπτεύει, να αξιολογεί και να επιμορφώνει. Η ύπαρξη πολλών ανώτερων διοικητικών υπηρεσιών ενταγμένων στο ΥΠΕΠΘ, στο Π.Ι., στην Περιφέρεια, στην Νομαρχία κ.λπ. μόνο σύγχυση και ζημιά θα προξενήσει τόσο στον θεσμό όσο και στο έργο των εργαζομένων.
    ''].
  • Αθανάσιος Γκούμας, Δάσκαλος Ειδικής Αγωγής, Οργανωτικός Γραμματέας τής ΠΑΣΚ Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
  • Ευθυμία Συγκολλίτου, Καθηγήτρια Σχολικής και Περιβαλλοντικής Ψυχολογίας στο Τμήμα Ψυχολογίας τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
  • Παναγιώτης Χ. Χηνάς, Μέλος τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, Α.Μ.: 724.
  • Διονύσιος Τσαγκρής, Επιστημονικός Συνεργάτης στο Γραφείο τής Βουλευτού Άννας Διαμαντοπούλου.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

''ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΨΥΧΟΛΟΓΟ.
1. Νομίζω ότι ίσως είναι περισσότερο λειτουργικό να ΕΝΤΑΞΟΥΜΕ την ειδικότητα σε διεπιστημονική ομάδα στήριξης. Τα σχολεία μας, έχουν ανάγκη ΟΧΙ ΜΟΝΟ από ψυχολόγο, αλλά κι από κοινωνικό λειτουργό και εκπαιδευτικό Ειδικής Αγωγής. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΕΣ ειδικότητες δεν λύνουν ζητήματα, απλά παραπέμπουν με τον τρόπο τους αλλού («-Δεν είναι δικό μου θέμα, χρήζει κοινωνικής υπηρεσίας»).
2. Είδες τι γίνεται με τους Υπεύθυνους προγραμμάτων; Γιατί να δημιουργήσουμε νέες δομές αλλάζοντας το οργανόγραμμα της εκπαίδευσης, ενώ μπορούμε απλά να παρέμβουμε ενισχύοντας αυτές τις δομές που ήδη διαθέτουμε; Δηλαδή, γιατί να ιδρύσουμε μια καινούρια υπηρεσία στην εκπαίδευση όταν μπορούμε στις ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ μονάδες Ειδικής Αγωγής να εντάξουμε διεπιστημονικές ομάδες που θα στηρίζουν τα σχολεία της γειτονιάς; Οι διευθυντές τους θα είναι προϊστάμενοι της διεπιστημονικής ομάδας. Έτσι κρατάμε την εκπαίδευση στους εκπαιδευτικούς που τη γνωρίζουν καλύτερα! Παρακαλώ, μην εκλάβεις το τελευταίο σαν εγωιστικό περιχαράκωμα ρόλων. Ξέρω επίσης, ότι αυτή η άποψη βρίσκει αντίθετους τους ψυχολόγους, θεωρώ όμως ότι έτσι γινόμαστε περισσότερο λειτουργικοί- αποτελεσματικοί!!!!
3. Ο προϋπολογισμός αυτού του εγχειρήματος, όπως το περιγράφω στο επισυναπτόμενο, μοιάζει χαμηλός και μπορεί να εφαρμοστεί ΑΥΡΙΟ για πολλές περιοχές. Επιπλέον, γιατί να δημιουργούμε δομές χωρίς να εξετάζουμε από πριν (βλ. όπως έγινε η θεσμοθέτηση των ΚΔΑΥ) χωρίς να το δούμε σε μικρότερη κλίμακα. Προτείνω δηλαδή, να εφαρμόσουμε την ανωτέρω πρόταση στήριξης από τις ΣΜΕΑΕ σταδιακά, ώστε και τεχνογνωσία να εισπράξουμε και να δούμε αν μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη.
Σχετικά με το μοντέλο που προτείνει το σχέδιο νόμου, σημείωσα τα εξής:
1. Έχουμε ανάγκη ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΨΥΧΟΛΟΓΩΝ και όχι ψυχολόγων. Το λέω αυτό γιατί αν και μοιάζει χαμηλής σπουδαιότητας νομίζω είναι σοβαρό. Ας πάρουμε το σενάριο, μια κοπέλα 24 ετών που τέλειωσε ψυχολόγος, έκανε μάστερ στην Κλινική Ψυχολογία (άρα προσανατολίζεται στους ενήλικες με θέματα ψυχοπαθολογίας) και βρίσκεται στο χώρο του σχολείου να συμβουλεύει και να καθοδηγεί εκπαιδευτικούς. Αναρωτιέμαι για το αποτέλεσμα…
2. Το άρθρο 1 παρ.3α μοιάζει να συγκρούεται με τη λειτουργία του ΚΕΔΔΥ. Οι σχ. ψυχ. μπορούν σε πρωτογενές επίπεδο πρόληψης να ανταπεξέλθουν. Σε δευτερογενές λιγότερο και σε τριτογενές επίπεδο είναι απαραίτητη η αρωγή διεπιστημονικής ομάδας.
3. Γραμματικά, στο σχέδιο νόμου χρησιμοποιείται αλλού ΚΔΑΥ και αλλού ΚΕΔΔΥ (βλ. αρθρο 1 παρ.3ε)
4. Άρθρο 2: 1000 και πάνω, μαθητές είναι η διεθνής αναλογία . O Brooks μας έλεγε πριν ένα μήνα που είχε έρθει Ελλάδα, ότι στην Αμερική είναι 1500. Ως έκφραση, όμως η συγκεκριμένη, σε ένα νομοσχέδιο για την Ελλάδα είναι Πρόβλημα. Δεν υπάρχουν αυτού του μεγέθους Σχ. Μονάδες. Ίσως να ήταν προτιμότερη η έκφραση: «Δημιουργούνται οργανικές θέσεις σχ. ψυχ. Με αναλογία ενός για χίλιους μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.»
5. Ο ΟΡΟΣ ΕΝΙΑΙΑ ΣΧ. ΜΟΝΑΔΑ ενέχει και άλλου είδους επικουρικές ρυθμίσεις και τυχόν ζητήματα.
6. ΠΡΟΣΟΧΗ το Π.Ι. δεν μπορεί να εισηγηθεί αύξηση, μείωση οργανικότητας για λόγους φιλοσοφίας του θεσμού. Το θέμα είναι καθαρά διοικητικό. Για παράδειγμα στην ΕΑ αύξηση μείωση οργανικότητας εισηγείται το ΚΕΔΔΥ και ΟΧΙ ένας «επιστημονικός» φορέας (π.χ. Σχ. Σύμβουλος).
7. Αρθρο 2 παρ. 6: ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΤΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ένα πρόσωπο να υπερκεράσει τους γονείς – παραπέμπει –. Μπορεί απλώς να συστήσει στους γονείς την παραπομπή του παιδιού.
8.  Άρθρο 4 παρ3: Αυτή η Δ/νση δεν προκαλεί επικάλυψη αρμοδιοτήτων με τη Δ/νση Ειδικής Αγωγής;
Για την αποστολή: Κώστας Παπαχρήστος.''
].


   

 
 
Copyright © 2000 - Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος Όροι Χρήσης Online Επισκέπτες: 34
Τελευταία ενημέρωση : 13 Οκτώβριος 2020