Θεσμικό Πλαίσιο: Αποφάσεις Οργάνων τής Πολιτείας για το επάγγελμα του Ψυχολόγου
 
Καταδικάσθηκε «ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ», από Δικαστήριο τής Χώρας [ΠλΚ: 1064/08.04.2011].
 

Ασκήθηκε δίωξη για παράβαση διατάξεων του Αναγκαστικού Νόμου 1565/1939 (ΦΕΚ 16/τ.Α΄/14-01-1939), «Περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», δηλαδή απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ιδιώνυμο αδίκημα. Με βάση το κατηγορητήριο: “Κατηγορείται ως υπαίτιος του ότι ... κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούλιο 2005 έως το έτος 2009 ... σφετερίστηκε τον τίτλο του Ιατρού ... ασκούσε παράνομα το ιατρικό επάγγελμα ... εκδίδοντας μάλιστα και σχετικές γνωματεύσεις που περιλαμβάνουν διάγνωση ψυχικής κατάστασης και συμβουλές θεραπείας χωρίς να έχει άδεια από το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς να είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου και χωρίς να έχει πτυχίο της Ιατρικής Σχολής κάποιου Πανεπιστημίου... Για παράβαση των άρθρων 1, 12, 14, 26, 27 παρ.1, 53, 79 παρ. 1, 2, 111, 112 Α.Ν. 1565/39”.

 
  Κάντε το PSY.GR Πρώτη Σελίδα  
   
 
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Αρχική σελίδα Site Map Επικοινωνία
  Members Only  
Ειδήσεις & Θέματα Ψυχολογίας
 
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 04 Σεπτέμβριος 2010
 

“Γ΄ Η ανάγκη για μια νέα πρακτική στις αποφάσεις για την Εκπαίδευση, με την αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού”.

Ο Βουλευτής του ΛΑΪΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ κύριος ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ θέτει το ζήτημα στην Βουλή των Ελλήνων, με επίκαιρη ερώτηση.

[Από το οπτικοακουστικό υλικό τής Βουλής των Ελλήνων. Από το 41ο πρώτο λεπτό τής ώρας και μετά στο σχετικό αρχείο εικόνας και ήχου]

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
PANHELLENIC PSYCHOLOGICAL ASSOCIATION
ΕΔΡΑ: ΑΘΗΝΑ • ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Τζώρτζ 10, Πλατεία Κάνιγγος, 106 77 ΑΘΗΝΑ • Τηλ.: 210 - 3800635, fax: 210 - 3800578 •
http://www.psy.gr • E-mail: ds@psy.gr

Αθήνα, 4 Σεπτεμβρίου 2010
Αριθμός Πρωτοκόλλου: 6.549

ΥΠΟΜΝΗΜΑ προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κυρία Άννα Δ. Διαμαντοπούλου

ΘΕΜΑ: Το σχέδιο δράσης για την υλοποίηση των Προγραμματικών Κυβερνητικών Δεσμεύσεων στο χώρο τής Παιδείας –και ειδικότερα στον τομέα τής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης-, και η πολιτική απόφαση για την διδασκαλία τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου. Προβληματισμοί και Επισημάνσεις.

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Ο Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος ιδρύθηκε το έτος 1998, περιλαμβάνει ως μέλη του, σήμερα, 1.543 κατόχους κατά Νόμον Άδειας Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου, δεν έχει ως μέλη του μη κατόχους Άδειας Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου ή άτομα με μη σύννομη Άδεια Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου, και είναι νομίμως συγκεκροτημένη [Στην βάση τού εγγράφου με αριθμό πρωτοκόλλου: Υ7α/Γ.Π. 91.465/12-07-2007 της Διεύθυνσης Επαγγελμάτων Υγείας & Πρόνοιας της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών Υγείας τού Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης], Επιστημονική-Επαγγελματική Ένωση των Ψυχολόγων τής χώρας μας, πανελλαδικής διάρθρωσης.

Ο Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος τελεί υπό τον έλεγχο και την εποπτεία τού Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Ο Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος είναι η Αντιπροσωπευτική Επιστημονική - Επαγγελματική Ένωση των Ψυχολόγων στην Ελλάδα.

Εν συνεχεία τής συναντήσεως που είχαμε μαζί σας στο πλαίσιο της συσκέψεως που πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαΐου 2009, στο «Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ) - Ανδρέας Παπανδρέου», κατόπιν προσκλήσεώς σας, υπό την τότε ιδιότητά σας ως Υπευθύνου τού ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ τού ΠΑΣΟΚ,
Εν συνεχεία των διαπιστώσεων που εν κατακλείδι είχατε διατυπώσει:
«Τα γεγονότα στον Άγιο Ανδρέα Αττικής, στην Εύβοια, στην Βέροια, στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη, επιβάλλουν την θεσμοθετημένη παρέμβαση των Ψυχολόγων στο Σχολείο και στην Κοινότητα. Επιβάλλεται να γίνει ιεράρχηση των προβλημάτων και της διαδικασίας παρέμβασης, και αυτό είναι ζήτημα όχι μόνον των Ψυχολόγων. Το θέμα πρέπει να εξετασθεί οπωσδήποτε σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Παροχή υπηρεσιών Ψυχολόγου μέσα στο Σχολείο, αλλά και μέσα στην Κοινότητα, στις “Κυψέλες”, σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση». «Θέτω την πρόταση για να συζητήσουμε. Ο Διάλογος θα συνεχισθεί»,
Προτείναμε, με σχετικό υπόμνημά μας στις 8 Μαΐου 2010, την θεσμοθέτηση ενός ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ για την διαρθρωτική και διορθωτική παρέμβαση της Πολιτείας, στο σύνολο των παρεχομένων Ψυχολογικών Υπηρεσιών στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ο φορέας αυτός θα δώσει την δυνατότητα για διαρκή, ουσιαστικό, ποιοτικό και ποσοτικό έλεγχο κατά την παροχή των Ψυχολογικών Υπηρεσιών.
Η σχετική νομοθετική πρωτοβουλία και επεξεργασία θα έχει οπωσδήποτε διϋπουργικό χαρακτήρα, αλλά μπορεί να αναληφθεί από Εσάς, με δεδομένη την γνώση που έχετε επί του θέματος.
Προς τούτο, αιτηθήκαμε μια συνάντηση μαζί σας για να αναπτύξουμε και δια ζώσης τις προτάσεις μας, υποβάλλοντάς σας το σχέδιο της αρχικής προτάσεως, το οποίο σάς είχε δοθεί στην συνάντηση που είχαμε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, και θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση για την μελέτη τού θεσμικού πλαισίου σύστασης του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ.

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Πέραν όμως της ανωτέρω προτάσεώς μας, θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρακολουθούμε το έργο τού Υπουργείου σας και διατηρούμε το δικαίωμα να παρεμβαίνουμε με σκέψεις, απόψεις, προτάσεις, καταθέτοντας προβληματισμούς και επισημάνσεις, για ζητήματα που μας αφορούν ως ενεργούς Έλληνες πολίτες.
Προς τούτο –θα μας το επιτρέψετε-, θα αναφερθούμε στο θέμα τού παρόντος Υπομνήματος, επαγωγικώς και με κεφάλαια, ως ακολούθως:

Α' Το «Νέο Σχολείο – Πρώτα ο Μαθητής» . Από τις Διακηρύξεις στην Πράξη, σχετικώς με την Ξενόγλωσση Εκπαίδευση, το Ωράριο Λειτουργίας, και το Ωρολόγιο Πρόγραμμα.

Διαβάζουμε σήμερα, 4 Σεπτεμβρίου 2010, διαρκούσης της συνεδριάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, στην σχετική σελίδα τού επισήμου διαδικτυακού τόπου τού Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων (www.minedu.gov.gr), το υποβληθέν «στον Πρόεδρο της Κυβέρνησης και το Υπουργικό Συμβούλιο, [το] σχέδιο δράσης για την υλοποίηση των προγραμματικών [μας] δεσμεύσεων στο χώρο της παιδείας, και ειδικότερα στον τομέα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», στο οποίο συμπεριλαμβάνονται οι Κυβερνητικές Διακηρύξεις για την Ξενόγλωσση Εκπαίδευση:

Γ5.     Ξενόγλωσση Εκπαίδευση με πιστοποίηση
Τι ισχύει σήμερα:
Τα προβλήματα εστιάζονται στην έλλειψη συνέχειας ανάμεσα στις βαθμίδες και το εκπαιδευτικό υλικό, στην απαξίωση του μαθήματος στο Γυμνάσιο με λίγες ώρες διδασκαλίας, στην έλλειψη προγράμματος σπουδών για επίπεδα γλωσσομάθειας, στην έλλειψη κατάλληλης επιμόρφωσης των καθηγητών ξένων γλωσσών, στην έλλειψη εργαστηρίων ΤΠΕ στο Δημοτικό όπου η γνώση της χρήσης νέων τεχνολογιών δεν είναι υποχρεωτική.
Τι αλλάζει:
Η αναβάθμιση της παρεχόμενης ξενόγλωσσης παιδείας και κατάρτισης στη δημόσια εκπαίδευση θα γίνει σε συνεργασία με τον φορέα του ΕΚΠΑ με σκοπό να διαμορφωθεί ένα ολοκληρωμένο συνεκτικό σχέδιο και να εκπονηθούν σχετικές επιμέρους μελέτες.
Θα εκπονηθεί νέο ενιαίο πρόγραμμα σπουδών για όλες τις σύγχρονες γλώσσες του σχολικού προγράμματος. Αυτό θα ακολουθεί τις αρχές του Κοινού Ευρωπαϊκού Πλαισίου Αναφοράς για τις Γλώσσες του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο ορίζει μια εξάβαθμη κλίμακα επιπέδων γλωσσομάθειας που έχει υιοθετηθεί και από το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας (ΚΠΓ). Συνεπώς, το πρόγραμμα αυτό θα προσδιορίζει τι απαιτείται από κάθε Έλληνα χρήστη μιας ξένης γλώσσας σε κάθε ένα από τα παρακάτω επίπεδα:
Α1   Αρχική γνώση Β1       Μέτρια γνώση Γ1    Πολύ καλή γνώση
Α2   Βασική γνώση  Β2       Καλή γνώση Γ2    Άριστη γνώση
Πιλοτικό πρόγραμμα εκμάθησης αγγλικής σύμφωνα με τα παραπάνω θα εφαρμοστεί πειραματικά σε 60 Δημοτικά σχολεία και 30 Γυμνάσια σε διαφορετικούς νομούς της χώρας. Η πρόταση είναι η αποφοίτηση από το Δημοτικό να συνδέεται με πιστοποίηση Α2 ή Β1 και η αποφοίτηση από το Γυμνάσιο με πιστοποίηση Β2 (καλή γνώση- first certificate/lower).
Ο σχεδιασμός ξεκίνησε ώστε να υλοποιηθεί τον Σεπτέμβριο 2010, τόσο μέσω του πιλοτικού προγράμματος όσο και με την αύξηση των ωρών παρακολούθησης  σε 10θέσια, 11θεσια και 12θεσια Δημοτικά Σχολεία.

Ταυτοχρόνως, στην σχετική με το θέμα τής ξενόγλωσσης εκπαίδευσης απόφαση της αρμοδίας υφυπουργού, η οποία έχει δημοσιευθεί και στην εφημερίδα τής Κυβερνήσεως, στις 6 Ιουνίου 2010 (Αριθμ. Φ. 12/620/61531/Γ1, ΦΕΚ 804/τ. Β΄/09.06.2010), με θέμα: «Ωρολόγια Προγράμματα Δημοτικών Σχολείων με ενιαίο αναμορφωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα», διαβάζουμε ότι τα προγράμματα αυτά αναφέρονται στο αναμορφωμένο διδακτικό ωράριο και ωρολόγιο πρόγραμμα των 800 Ολοήμερων Δημοτικών Σχολείων (σ.σ.: Από τα 5.600 περίπου Δημοτικά Σχολεία) και ότι με αυτά:
• Προστίθεται το μάθημα των Αγγλικών στις Α’ και  Β’ τάξεις για 2 ώρες και αυξάνεται κατά 1 ώρα στις υπόλοιπες τάξεις (και έτσι, στις τάξεις Γ΄, Δ΄, Ε΄ ΣΤ΄ το μάθημα διδάσκεται από 4 ώρες).
• Παρατείνεται το συμβατικό ωράριο λειτουργίας τού Σχολείου έως τις 14:00.
• Ότι το ολοήμερο ωράριο λειτουργίας αρχίζει στις 7:00, με «Υποδοχή Μαθητών», και ολοκληρώνεται στις 17:00 με την «10η διδακτική ώρα».
Δεν θα εστιάσουμε, στο παρόν υπόμνημά μας στο θέμα τού ωραρίου, το αφήνουμε για το μέλλον. Μόνον επιγραμματικώς θα θίξουμε το ζήτημα:
• Η διάσταση μεταξύ των Διακηρύξεων και των κανονιστικών ρυθμίσεων που περιλαμβάνονται στην ως άνω απόφαση της αρμοδίας υφυπουργού, είναι διαφορές ουσίας πολιτικής και όχι τύπου ή βαθμού.
• Έχουν σκεφθεί οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες, που καταφανώς έχουν συνυπογράψει-προτείνει τις ρυθμίσεις αυτές, τι θα συνέβαινε εάν πρότειναν το ίδιο ωράριο εργασίας και για τους Δασκάλους και τους Καθηγητές των μαθητών αυτών, με τα ίδια ακριβώς διαλείμματα εργασίας;
• Τί υποστηρίζει άραγε η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος;
Τα Μέλη τού Τμήματος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που διαμόρφωσαν και υπέγραψαν την Πράξη: 10/04.05.2010, που αναφέρεται στα «έχοντας υπόψη» της απόφασης της αρμοδίας υφυπουργού, προφανώς δεν έλαβαν υπόψιν τα δεδομένα τής επιστήμης τής Ψυχολογίας, στα διάφορα επί μέρους γνωστικά αντικείμενα και κλάδους τής Ψυχολογίας, ειδικώς σε ό,τι αναφέρεται στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς τού ανθρώπου, παρά το γεγονός ότι είναι «δυο βήματα» από διακεκριμένους ερευνητές και ακαδημαϊκούς λειτουργούς τής Ψυχολογίας. Δεν έλαβαν υπόψιν αυτό το βασικό που ορίζει και η αναρτημένη διακήρυξη, και έτσι αυτό το «Το Νέο Σχολείο είναι πρώτα απ’ όλα ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ…ΤΟΙΧΟΥΣ!», μοιάζει «πρώτα απ’ όλα» ειρωνικό και αυτοαναιρετικό.

Β' Η Ξενόγλωσση Εκπαίδευση. Βασικές παραδοχές.

  1. Ευρισκόμενοι στο νοτιοανατολικό άκρο τής Ευρωπαϊκής Ένωσης συζητούμε πώς το Ελληνόπουλο με μητρική γλώσσα την Ελληνική –μιαν «αριθμητικώς μικρή» εθνική γλώσσα-, θα διδαχθεί μέσω συστηματικής διδακτικής καθοδήγησης την Αγγλική γλώσσα. Μια γλώσσα που θα αποτελέσει το «διαβατήριο» για την λειτουργία του ως πολίτη τής Οικουμένης. Αυτό είναι απαραίτητο διότι δεν είναι μητρική του γλώσσα η Αγγλική. Στην περίπτωση εκείνη θα συζητούσαμε για εκμάθηση δεύτερης γλώσσας για άλλους λόγους, πάντως, όχι για λόγους «ζωτικής ύπαρξης».
  2. Η δεύτερη κατηγορία είναι το παιδί τού οικονομικού μετανάστη, το οποίο εν αρχή θα πρέπει να διδαχθεί στην Ελληνική γλώσσα, για λόγους λειτουργικής ένταξης και ενσωμάτωσής του στην Ελληνική κοινωνία και οικονομία, και αμέσως μετά την Αγγλική γλώσσα.
  3. Μια άλλη κατηγορία, μικρή ως ποσοστό, είναι τα Ελληνόπουλα με μητρική γλώσσα την Τουρκική, με την οποία δεν θα ασχοληθούμε εδώ, αφού τυγχάνει του μεγίστου δυνατού ενδιαφέροντος, φροντίδων και ειδικής αντιμετωπίσεως του Ελληνικού Κράτους.
  4. Η έννοια «Ελληνόπουλο με μητρική γλώσσα την Ελληνική» καθώς και η έννοια «παιδί τού οικονομικού μετανάστη», δεν είναι ενιαία και αδιαφοροποίητη, αλλά οπωσδήποτε υπόκειται στον «νόμο» τής κανονικής κατανομής, της καμπύλης τού Gauss, σε ό,τι αφορά νοητικά και άλλα χαρακτηριστικά, και ως εκ τούτου όταν ομιλούμε για την εκμάθηση της Αγγλικής, από αυτά, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν την διάσταση αυτή, πολύ περισσότερο από το εάν συζητούσαμε για την εκμάθηση εννοιών Μαθηματικών, Φυσικής, Γεωγραφίας ή Ιστορίας, υπό την έννοια ότι η Αγγλική γλώσσα μαθαίνεται για να αποτελέσει «κώδικα επικοινωνίας», «κώδικα ζωτικής ύπαρξης», «κώδικα επιβίωσης».
  5. Οι επόμενες γενεές στην Ελληνική επικράτεια θα κρίνονται, αναφορικώς με τον Αλφαβητισμό και τον Αναλφαβητισμό (Οργανικό και Λειτουργικό), όχι μόνον από τις επιδόσεις τους στην Ελληνική γλώσσα, ως μητρική γλώσσα αλλά και από τις επιδόσεις τους στην Αγγλική γλώσσα.
  6. Ουδείς μπορεί να απορρίψει, με λογικά επιχειρήματα, αυτό το οποίο αναφέρεται στην αναρτημένη διακήρυξη, και το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως γενικευμένη παραδοχή κοινού στόχου:
    «Η πρόταση είναι η αποφοίτηση από το Δημοτικό να συνδέεται με πιστοποίηση Α2 ή Β1 και η αποφοίτηση από το Γυμνάσιο με πιστοποίηση Β2 (καλή γνώση- first certificate/lower)».
  7. Τίθεται όμως αδιστάκτως το ερώτημα: «Τί συνέβη στην διαδρομή, από την Διακήρυξη έως την Πολιτική Πράξη», και από το έντιμο πολιτικώς [Υπό την έννοια ότι: διακηρύσσω κάτι, δεσμεύομαι σε αυτό και το υλοποιώ όταν θα έρθω στο στάδιο της πολιτικής απόφασης]: «Πιλοτικό πρόγραμμα εκμάθησης αγγλικής σύμφωνα με τα παραπάνω θα εφαρμοστεί πειραματικά σε 60 Δημοτικά σχολεία και 30 Γυμνάσια σε διαφορετικούς νομούς της χώρας», με αναφορά στην διαδικασία οδηγηθήκαμε στην δομική αλλαγή, στην διδασκαλία τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου; Και από τα «60 Δημοτικά σχολεία» οδηγηθήκαμε «800 Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία», χωρίς καν «πιλοτικό πρόγραμμα»; (...).
  8. Το πιλοτικό πρόγραμμα της αναρτημένης διακήρυξης αναφέρεται σε ήσσονος σημασίας ζήτημα [Το επίπεδο και η πιστοποίηση γνώσης της Αγγλικής γλώσσας], και δεν προβλέπεται για το μεγίστης σημασίας ζήτημα [Όπως αυτό της διδασκαλίας της Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου]. Προς τούτο όχι μόνον γεννώνται εύλογα ερωτηματικά, αλλά και προσβάλλεται η εμπιστοσύνη του φορέα μας και των μελών του προς το πρόσωπο της Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Ελάχιστα έως καθόλου γνωρίζουμε για αυτήν την «πολιτική λαθροχειρία», αλλά όσο λιγότερα γνωρίζουμε τόσο περισσότερα υποψιαζόμαστε. Μια εκδοχή είναι ότι λαμβάνονται μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας των πτυχιούχων των πανεπιστημιακών τμημάτων Αγγλικής Φιλολογίας.
  9. Αυτή η ανατροπή που έγινε, δηλαδή η διδασκαλία τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου, είναι μία από τις μεγαλύτερες ποιοτικές ανατροπές στο σύστημα εκπαίδευσης του Νεοελληνικού κράτους. Είναι μια ανατροπή η οποία δεν εξαγγέλθηκε, δεν εκρίθη στο στάδιο αυτής έστω της υποτυπώδους διαβούλευσης και δεν πληροί τα χαρακτηριστικά όρων δημοκρατικής διακυβέρνησης.
  10. Το γεγονός ότι η απόφαση για την διδασκαλία τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου δεν εξαγγέλθηκε, δεν ετέθη σε διαβούλεση, και δεν εκρίθη σε επίπεδο προεκλογικών δεσμεύσεων δεν σημαίνει ότι δεν είναι σωστή, μόνο και μόνον επειδή δεν εξαγγέλθηκε. Πάσχει ως προς την λεγόμενη «δημοκρατική νομιμοποίηση», αλλά μπορεί πράγματι να είναι μια «μεγάλη θετική ανατροπή», την οποία «κάποιοι να μην την δέχονται για λόγους σωβινιστικούς, για λόγους εθνικιστικούς», «αλλά πάντως είναι ορθή» (!). Και υποθέτουμε ότι υπήρξε αυτή η «πολιτική λαθροχειρία», διότι το ζήτημα είχε απασχολήσει την Ελληνική κοινωνία –με άλλη μορφή-, προ δεκαετίας περίπου, και το θέμα «είχε κριθεί από την κερκίδα».
  11. Βεβαίως, το μέλλον ενός τόπου, ενός έθνους, δεν μπορεί να κρίνεται «από την κερκίδα», και με ποδοσφαιρικούς κανόνες. Γιατί με αυτήν την λογική, του «δώστα όλα», της κερκίδας, της πολιτικής τής παράγκας, της δικής μας ομάδας και των ημετέρων, των τελευταίων τριάντα χρόνων, οδήγησαν την Χώρα, το έτος 2010, στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και στην τριπλή οικονομική επιτήρηση, και συνεπώς, κατά τους κλασσικούς, σε κοινωνική, πολιτική και εθνική επιτήρηση.
  12. Και επειδή είμαστε στην «μετά ΔΝΤ εποχή», και όχι σε άλλες εποχές, αλληλοθαυμασμού, ψευδούς ευδαιμονίας, καιροσκοπισμού, απόσεισης αναλογουσών ευθυνών, αποφυγής ανάληψης πολιτικού κόστους και ευθύνης, και ατομικής και συλλογικής μακαριότητας, η κάθε πρόταση [Ατόμου ή Φορέα, Πολιτικού ή Πολίτη, Κυβερνητικού ή οποιουδήποτε άλλου Οργάνου], δεν μπορεί να υπηρετεί καιρικούς σκοπούς, αλλά την ανάγκη να αρθρωθεί ατομικός, συλλογικός, κοινωνικός και πολιτικός λόγος, ο οποίος δεν θα έχει τα χαρακτηριστικά τού «κατ’ επιθυμίαν σκέπτεσθαι» και του «αυτοθαυμασμού», και οπωσδήποτε δεν θα χαρακτηρίζεται από «γνωστική ασυμφωνία» [Τον βασικό αιτιώδη παράγοντα των ψυχοσυναισθηματικών συγκρούσεων και διαταραχών, σε επίπεδο ατόμων και ομάδων], για να υπηρετηθεί ο λαός και ο τόπος, όχι μόνον στα άμεσα και στα καθημερινά, αλλά, κυρίως, στην προοπτική τού μέλλοντος, της ατομικής, συλλογικής και εθνικής [Ας μην φοβόμαστε την έννοια. Άλλωστε τόσοι και τόσοι λαοί όπως, Γάλλοι, Γερμανοί, Τούρκοι, Αμερικανοί, Ισραηλινοί –μιαν ενδεικτική καταγραφή κάνουμε-, δεν την φοβούνται, εμείς γιατί θα πρέπει να την φοβόμαστε άραγε;] επιβίωσης. Εν τέλει, αυτό που κρίνει την ορθότητα μιας πολιτικής απόφασης είναι ο χρόνος. Ο Ιστορικός χρόνος και όχι ο Πολιτικός χρόνος.
  13. Ας εξετάσουμε λοιπόν μιαν απόφαση, μια πολιτική απόφαση που έλαβε την μορφή διατάξεως Νόμου, για ένα ζήτημα υποπολλαπλάσιας σημαντικότητας από την διδασκαλία τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου, αλλά πάντως της ιδίας υφής.
  14. Ήταν στο έτος 1985. Τότε δεν υπήρχε η ηλεκτρονική διαβούλευση [Και τώρα που υπάρχει, επί σοβαρών ζητημάτων πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων], υπήρχε πάντως η στενή κομματική διαβούλευση. Τα πάντα είχαν την αρχική θεωρητική επεξεργασία των αρμοδίων κομματικών οργάνων τού κυβερνώντος κόμματος. Έτσι ψηφίσθηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία τής εποχής εκείνης, στον Νόμο 1566/1985 (ΦΕΚ 167/τ.Α΄/30.09.1985), το εδάφιο 2, της παραγράφου 2, του άρθρου 4: «2. Η φοίτηση στο δημοτικό σχολείο είναι εξαετής και περιλαμβάνει τις τάξεις Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄. Στην Α΄ τάξη εγγράφονται μαθητές που συμπληρώνουν την 1η Οκτωβρίου του έτους εγγραφής την ηλικία των πέντε (5) ετών και έξι (6) μηνών. Η ηλικία αποδεικνύεται από ληξιαρχική πράξη γέννησης».
  15. Ακολούθως, ήταν στο έτος 1995. Και τότε την αρχική θεωρητική επεξεργασία όλων των προτεινομένων θεσμικών ρυθμίσεων την είχαν τα αρμόδια κομματικά όργανα του κυβερνώντος κόμματος. Από την κυβερνητική πλειοψηφία τής εποχής εκείνης ψηφίσθηκαν, στον Νόμο 2327/1995 (ΦΕΚ 156/τ.Α΄/31.07.1995), τα εδάφια β) και γ), της παραγράφου 1, του άρθρου 10 «β) Το άρθρο 4 παράγραφος 2 εδάφιο δεύτερο του ν. 1566/1985 αντικαθίσταται ως ακολούθως: “Στην Α΄ τάξη εγγράφονται μαθητές που συμπληρώνουν την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής ηλικία έξι (6) ετών”. γ) Ειδικά τα σχολικά έτη 1995-1996 και 1996-1997 στην Α΄ τάξη μπορούν να εγγραφούν και μαθητές, οι οποίοι την 1η Οκτωβρίου του έτους εγγραφής συμπληρώνουν ηλικία πέντε (5) ετών και έξι (6) μηνών».
  16. Τον Νόμο 1566/1985 τον υπογράφουν ένδεκα (11) υπουργοί, και μεταξύ αυτών ο τότε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κύριος Απόστολος Κακλαμάνης, ως το πολιτικό όργανο που εισηγήθηκε την ψήφιση του Νόμου από τον κοινό Νομοθέτη, μετέπειτα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και νυν Μέλος τού Εθνικού Κοινοβουλίου.
  17. Τον Νόμο 2327/1995 τον υπογράφουν ένδεκα (11) υπουργοί, και μεταξύ αυτών ο τότε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κύριος Γεώργιος Α. Παπανδρέου, ως το πολιτικό όργανο που εισηγήθηκε την ψήφιση του Νόμου από τον κοινό Νομοθέτη, νυν Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός τής Χώρας.
  18. Ήταν οι διατάξεις Νόμου για τα «πενταμισάρια». Τα «πενταμισάρια» ταλαιπωρήθηκαν και ταλαιπώρησαν τους Δασκάλους τους επί δώδεκα (12) χρόνια. Δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες μικρά παιδιά σέρνονταν κυριολεκτικώς στις τάξεις. Ως μέσο μέγεθος, ακολουθούσαν, δεν προηγούνταν! Οι Δάσκαλοι διαμαρτύρονταν: «δεν τραβάνε», «σέρνονται». Οι «αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες» ήταν ανένδοτοι: Πρόκειται για ένα πρωτοπόρο μέσο, απαντούσαν στις πιέσεις των μαχίμων εκπαιδευτικών. Η πραγματικότητα δεν συμφωνούσε με τις απόψεις των υπηρεσιακών παραγόντων, αλλά, κατά το ιστορικό ανέκδοτο: «τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα». Ουδείς, ουδέποτε ελέγχθηκε. Ουδείς εξ όσων πρωτοστάτησαν στην θεσμοθέτηση αυτού τού μέτρου αισθάνθηκε ποτέ την ανάγκη να απολογηθεί. Ίσως γιατί το μέτρο είχε την ευρύτερη αποδοχή των γονέων, που ήθελαν για τα παιδιά τους να κερδίσουν χρόνο, και να προηγηθούν των υπολοίπων. Αυτός ήταν και ο λόγος που ένα μέτρο, το οποίο δημιούργησε άπειρα προβλήματα στα άτομα και στον εκπαιδευτικό θεσμό, δεν καταργήθηκε αμέσως αλλά δόθηκε και διετής παράταση για τους γονείς που «είχαν κάνει τον προγραμματισμό τους».
  19. Εκ των πραγμάτων, το παρόν υπόμνημα με βάση τους δεσμευτικούς θεματικούς, συνδικαλιστικούς-πολιτικούς και επιστημονικούς περιορισμούς, που το χαρακτηρίζουν, δεν θα μπορούσε να έχει τον χαρακτήρα οριστικής αποφατικής κρίσεως του συνδικαλιστικού οργάνου ενός επιστημονικού-επαγγελματικού φορέα για ένα μείζον ζήτημα, όπως αυτό τής διδασκαλίας τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου. Εάν το πράτταμε θα παραβιάζαμε τις αρχές και τους κανόνες τους οποίους προβάλλουμε ως «χρηστούς», για την διαδικασία λήψεως αποφάσεως, στα μείζονα ζητήματα της Εκπαίδευσης.

Γ΄ Η ανάγκη για μια νέα πρακτική στις αποφάσεις για την Εκπαίδευση, με την αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού.

    1. Το μέλλον και ο προγραμματισμός της Εκπαίδευσης της Χώρας μας δεν μπορεί να είναι «σπορά τής τύχης», κομματικών, συνδικαλιστικών ή άλλων συναλλαγών, αλλά προϊόν επιστημονικής μελέτης και έρευνας. Οποιοδήποτε μέτρο προγραμματίζεται να θεσμοθετηθεί –του μεγέθους και της βαρύτητας της εισαγωγής της διδασκαλίας τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου-, θα πρέπει να έχει υποστεί την βάσανο της εξαντλητικής εισηγητικής «αυτοπαρουσίασής του» από τους επιστήμονες που το προτείνουν, στο επίπεδο της κοσμοθεωρίας, στο επίπεδο της επιστημονικής θεωρίας και στο επίπεδο της μεθοδολογίας. Και προ παντός θα πρέπει να υποστεί την εξαντλητική «συζητητική κριτική» από τους εκπροσώπους τής «αντίπαλης θεωρίας και μεθοδολογίας», ενώπιον της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων ή ενώπιον ειδικής υποεπιτροπής της. Με την σειρά της, η «αντίπαλη θεωρία και μεθοδολογία» θα ακολουθήσει και αυτή την ίδια διαδικασία «αυτοπαρουσίασης» και «συζητητικής κριτικής». Και οι δύο προτάσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν πιλοτικό στάδιο εφαρμογής τού όποιου μέτρου, προ της οριστικής εφαρμογής του, διαδικασίες ελέγχου και αξιολόγησης ποιότητας, με εσωτερικούς και εξωτερικούς μηχανισμούς ελέγχου και αξιολόγησης ποιότητας.
    2. Ο Υπουργός Παιδείας ενισχυμένος από όλην αυτήν την διαδικασία θα έχει την δυνατότητα –με την ασφάλεια της προσπάθειας ελαχιστοποίησης του ιστορικού λάθους-, να επιλέξει το πιλοτικό πρόγραμμα εφαρμογής τού μέτρου, αλλά και ενδεχομένως, αναλόγως του βαθμού ευαισθησίας του σε θέματα δημοκρατικής νομιμοποίησης των πολιτικών αποφάσεων, να αξιοποιήσει την μη επιλεγείσα επιστημονική ομάδα σε ρόλο κριτή μέσω τής ομάδας ελέγχου.
    3. Κάτι τέτοιο δεν ακολουθήθηκε προ της πολιτικής αποφάσεως για την διδασκαλία τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου. Παρά την μόνιμη επωδό όλων των κυβερνώντων τής τελευταίας περιόδου για αξιολόγηση, αυτοαξιολόγηση, διασφάλιση της ποιότητας και στον χώρο τής Εκπαίδευσης, δεν προβλέπεται κανένα μέτρο αξιολόγησης για να κριθεί η επιλογή.

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Ένας από τους σκοπούς τού παρόντος υπομνήματος είναι να υποβάλλουμε στην πολιτική ηγεσία τού Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων το αίτημα όπως δώσει εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες και εποπτευόμενους φορείς τού Υπουργείου να μας χορηγηθούν οι όποιες σχετικές εμπεριστατωμένες επιστημονικές έρευνες, επί των οποίων στηρίχθηκε, ως θα όφειλε, η αρμοδία υφυπουργός για να λάβει την σχετική πολιτική απόφαση, προκειμένου να τις μελετήσουμε να τις αξιολογήσουμε και να τοποθετηθούμε ως Ενεργοί Έλληνες Πολίτες, για ένα ζήτημα που φορά αμέσως εμάς, ως επιστήμονες – επαγγελματίες, αλλά και το σύνολον της Ελληνικής κοινωνίας.

Δεν παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα από την θέση τού υπηκόου ή του πολιτικού οπαδού που είναι λαλίστατος, υπερδραστήριος, μαχητικός, όταν το κόμμα του είναι στην Αντιπολίτευση, αλλά «δοξάζεται κρυπτόμενος και κρύπτεται δοξαζόμενος» όταν το κόμμα του είναι στην Κυβέρνηση (...).

Διεκδικούμε για τον εαυτό μας το ρόλο τού ωφέλιμου κοινωνικά και πολιτικά επιστήμονα, για τον λαό και τον τόπο, και όχι το ρόλο τού επαγγελματία [Ο οποίος ασχολείται με τις νοητικές λειτουργίες και τα συναισθήματα, την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά, των παιδιών, των εφήβων και των ενηλίκων], που προσβλέπει και προσδοκά στην αύξηση της «επαγγελματικής του ύλης», όπως ενδεχομένως να συμβεί με την διδασκαλία τής Αγγλικής γλώσσας από την Α΄ Τάξη τού Δημοτικού Σχολείου, ειδικώς και στο μέτρο που θα εμπεριέχει γραφή και ανάγνωση, εκ παραλλήλου με την μητρική γλώσσα.

                                Με εξαιρετική τιμή
                                        Για το Διοικητικό Συμβούλιο
           Ο Πρόεδρος                                                                      Η Γενική Γραμματέας
Του Διοικητικού Συμβουλίου                                            Του Διοικητικού Συμβουλίου
    Νικόλαος Ι. Μάντης                                                         Κωνσταντία Α. Ζγαντζούρη
            Ψυχολόγος                                                                              Ψυχολόγος
  Διδάκτωρ Ψυχολογίας                                                  Διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας
 Πανεπιστημίου Αθηνών                                                           Πανεπιστημίου Κρήτης

  Κοινοποίηση:
- Προς την Πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, κυρία Χρυσή Α. Αράπογλου.
- Προς τα Μέλη τού Εθνικού Κοινοβουλίου.
- Προς τα Μέλη τού ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.
- Προς Κατόχους κατά Νόμον Άδειας Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου.
- Ημερήσιο, Περιοδικό και Ηλεκτρονικά Τύπο, Ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε..


   

 
Συνημμένα αρχεία
 
ΥΠΟΜΝΗΜΑ προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κυρία Άννα Δ. Διαμαντοπούλου.
Nomos_2327_1985_Arthro-10_Paragrafos-1_Edafia_b-c
Yp.Apofasi_2000_gia_to_Pr.kai.Or.Ergasias_D.SCHOLEION
Yp.Apofasi_2003_gia_ta_Agglika_stin_3i-DIMOTIKOU
Yp.Apofasi_2010_gia_ta_Agglika_stin_A-DIMOTIKOU
 
 
Copyright © 2000 - Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος Όροι Χρήσης Online Επισκέπτες: 33
Τελευταία ενημέρωση : 13 Οκτώβριος 2020