Θεσμικό Πλαίσιο: Αποφάσεις Οργάνων τής Πολιτείας για το επάγγελμα του Ψυχολόγου
 
Καταδικάσθηκε «ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ», από Δικαστήριο τής Χώρας [ΠλΚ: 1064/08.04.2011].
 

Ασκήθηκε δίωξη για παράβαση διατάξεων του Αναγκαστικού Νόμου 1565/1939 (ΦΕΚ 16/τ.Α΄/14-01-1939), «Περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», δηλαδή απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ιδιώνυμο αδίκημα. Με βάση το κατηγορητήριο: “Κατηγορείται ως υπαίτιος του ότι ... κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούλιο 2005 έως το έτος 2009 ... σφετερίστηκε τον τίτλο του Ιατρού ... ασκούσε παράνομα το ιατρικό επάγγελμα ... εκδίδοντας μάλιστα και σχετικές γνωματεύσεις που περιλαμβάνουν διάγνωση ψυχικής κατάστασης και συμβουλές θεραπείας χωρίς να έχει άδεια από το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς να είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου και χωρίς να έχει πτυχίο της Ιατρικής Σχολής κάποιου Πανεπιστημίου... Για παράβαση των άρθρων 1, 12, 14, 26, 27 παρ.1, 53, 79 παρ. 1, 2, 111, 112 Α.Ν. 1565/39”.

 
  Κάντε το PSY.GR Πρώτη Σελίδα  
   
 
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Αρχική σελίδα Site Map Επικοινωνία
  Members Only  
Προγραμματική Διακήρυξη
 
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 08 Οκτώβριος 2008
 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Αθήνα, 8 Δεκεμβρίου 2007
Αριθμός Πρωτοκόλλου: 4.208

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Το επάγγελμα του Ψυχολόγου στην Ελλάδα: Στρατηγική και δράσεις στη νέα τριετία, 2008-2010, τού Διοικητικού Συμβουλίου τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου που αναδείχθηκε από τις Αρχαιρεσίες τής 30ης Νοεμβρίου 2007.

Στις 30 Νοεμβρίου 2007 τα μέλη τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου εξέλεξαν τα Όργανα Διοίκησης και Ελέγχου για την επόμενη τριετία, 2008-2010. Είναι μια τριετία που μπορεί να είναι ιστορική για την επίτευξη των στρατηγικών στόχων τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, και σταθμός για τον κλάδο τών Ψυχολόγων και την θέση τους στην Ελληνική κοινωνία.
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα πάνω από χίλια άτομα που: α) Έχουν πλήρεις και συστηματικές σπουδές στην Ψυχολογία και στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, β) Κατέχουν, κατά Νόμον, Άδεια Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου (Νόμος 991/79), γ) Κατανοούν και ορίζουν τον Ψυχολόγο σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα της ταυτότητάς του ως «επιστήμονα-επαγγελματία», και δ) Επέλεξαν να είναι μέλη σε μια συλλογική προσπάθεια, διεκδικούν με αποφασιστικότητα έναν κοινό στρατηγικό στόχο για την επιστημονική, κοινωνική και επαγγελματική οργάνωση του σώματος των Ψυχολόγων τής χώρας μας,
Διεκδικούν την ίδρυση και λειτουργία ενιαίου επιστημονικού-επαγγελματικού οργάνου με υποχρεωτική εγγραφή όλων όσοι νόμιμα ασκούν το επάγγελμα του Ψυχολόγου στην Ελλάδα, με τη μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου Επιστημονικού-Επαγγελματικού Συλλόγου Ψυχολόγων.
Αυτή η εξέλιξη συμπίπτει με σημαντικές αλλαγές που αφορούν στην Ψυχολογία και στον Ψυχολόγο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Διεθνώς, όλο και περισσότερες χώρες και παγκόσμιοι οργανισμοί αναγνωρίζουν ότι για την αντιμετώπιση πολλών προβλημάτων, σε όλους τούς τομείς τής κοινωνίας, χρειάζεται η συνεργασία με τους επιστήμονες-επαγγελματίες που λειτουργούν στην βάση τών θεωρητικών αρχών, και των ερευνητικών και εμπειρικών δεδομένων τής επιστήμης τής Ψυχολογίας, και ότι απαιτείται αναβάθμιση των προτύπων εκπαίδευσης στην Ψυχολογία, των δεξιοτήτων άσκησης του επαγγέλματος του Ψυχολόγου και της επαγγελματικής συμπεριφοράς. Αποφασιστικά διεκδικούν την θεσμοθέτηση των οργανωτικών πλαισίων που αναπτύσσουν και αξιοποιούν το έργο τού Ψυχολόγου στην Κοινωνία τής Γνώσης και στον 21ο αιώνα.
Η Ψυχολογία δεν είναι σήμερα μια επιστήμη με μόνον θεωρητικές αναγωγές, αλλά περιλαμβάνεται μεταξύ τών επιστημονικών κλάδων με σαφή επαγγελματική αντιστοίχηση στην αγορά εργασίας. Οι σχολές εκπαίδευσης Ψυχολόγων χαρακτηρίζονται ως «περιζήτητες», και συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον όπως και η Ιατρική, τα Οικονομικά, η Νομική, οι Πολυτεχνικές Σχολές.
Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όλο και περισσότερο αναδεικνύονται οι ψυχικοί παράγοντες στην ζωή και το περιβάλλον τού ανθρώπου και η ανάγκη για υπηρεσίες τών Ψυχολόγων τόσο στην Υγεία, Ψυχική Υγεία και Κοινωνική Φροντίδα όσο και σε πολλούς άλλους τομείς: Στην Εκπαίδευση, στην οποία η ψυχολογική υποστήριξη θεωρείται συστατικό της στοιχείο και ανθρώπινο δικαίωμα των παιδιών, στην Εργασία και Οικονομία, στην Δικαιοσύνη, στον Πολιτισμό και την Ψυχαγωγία, στην ποιότητα της καθημερινής ζωής. Πολλά από τα μέτρα που σχεδιάζονται για τα προβλήματα που ενδημούν στην χώρα μας, για να είναι αποτελεσματικά και ορθολογικά, απαιτούν την συνεργασία και την υποστήριξη από Ψυχολόγο ή εμπίπτουν στην αποκλειστική επιστημονική-επαγγελματική αρμοδιότητα του Ψυχολόγου, σύμφωνα με τον Ελληνικό νόμο περί Ψυχολόγων και σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές και τα πρότυπα ορθής πρακτικής.
Διαπιστώνονται οι συνέπειες της ανεπαρκούς Ψυχολογικής Υποστήριξης για το Άτομο, τις Ομάδες και τις παρεμβάσεις στην Κοινωνία. Συνειδητοποιείται η ανάγκη για προστασία τού κοινού και του δημοσίου συμφέροντος από τα επαγγελματικά λάθη, την αντιδεοντολογική πρακτική στην άσκηση του επαγγέλματος, την κακή χρήση τών ψυχολογικών γνώσεων, την μη εναρμόνιση με τις σύγχρονες επιστημονικές αρχές. Δεν θεωρείται σωστό η δραστηριότητά του να αφήνεται δέσμια μόνο τών μηχανισμών τής αγοράς. Το επάγγελμα του Ψυχολόγου δεν συγκροτείται ως παραδοσιακό «κλειστό επάγγελμα» για συντεχνιακά οικονομικά συμφέροντα. Όλο και περισσότερο προβάλλεται ο ανθρωποκεντρικός και κοινωνικός χαρακτήρας τού επαγγέλματος του Ψυχολόγου. Διεθνώς, το επάγγελμα του Ψυχολόγου κατατάσσεται στην κατηγορία τών επαγγελμάτων και επιδιώκεται να συγκροτηθεί ως «επάγγελμα», με όλη τη σημασία τού όρου, που επαγγέλλεται, υπόσχεται και δεσμεύεται ότι οι λειτουργοί του δεν προτάσσουν, στις επιστημονικές-επαγγελματικές τους σχέσεις, το προσωπικό τους συμφέρον ή του εργοδότη τους ή των συναδέλφων τους. Λαμβάνονται υπόψιν οι συνέπειες που μπορούν να έχουν οι έρευνες και οι παρεμβάσεις τών λειτουργών του στην Κοινωνία, οι οποίοι οφείλουν να έχουν ως αποστολή την εξυπηρέτηση των ανθρωπίνων αναγκών.
Διεθνώς, αναπτύσσεται ένας προβληματισμός για το τι σήμερα οργανωτικά σημαίνει η ρύθμιση του επαγγέλματος. Επιλέγεται ως πιο κατάλληλη μορφή, για τα «επαγγέλματα» που έχουν σχέση με το δημόσιο συμφέρον και ιδιαίτερα τα επαγγέλματα Υγείας, η επιστημονική-επαγγελματική οργάνωση με την μορφή τού φορέα Δημοσίου Δικαίου, υπό τον θεσμικό έλεγχο των επαγγελματιών μελών της, όπως ισχύει στην Ελλάδα σήμερα για τους Ιατρούς, τους Οδοντιάτρους, τους Φαρμακοποιούς, τους Χημικούς, τους Νοσηλευτές (από το έτος 2004), τους Φυσικοθεραπευτές (από το έτος 2007).
Για την επιστήμη τής Ψυχολογίας και το επάγγελμα του Ψυχολόγου έχουν ήδη φορέα επιστημονική-επαγγελματική οργάνωση Δημοσίου Δικαίου χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο από το 1965, η Ισπανία από το 1979, η Ιταλία από το 1989, η Πολιτεία τού Κεμπέκ από το 1974. Σε άλλες χώρες αυτή η οργάνωση διεκδικείται και θεωρείται αναγκαία, όπως στην Γαλλία από το 2006. Σε πολλές άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στις Η.Π.Α., στην Νέα Ζηλανδία, με βάση τον νομικό τους πολιτισμό, ανάλογοι θεσμοί ή και νόμοι τής πολιτείας οργανώνουν τους Ψυχολόγους και ενδυναμώνουν την ενσωμάτωσή τους στις δομές τού Κράτους Δικαίου.

Η προοπτική καθιέρωσης του Ψυχολόγου στην Ελληνική κοινωνία και Πολιτεία
Ιστορικά είμαστε σε μια φάση ανάπτυξης, σε επίπεδο κάθε χώρας αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επαγγελματικού-κοινωνικού συστήματος των Ψυχολόγων μέσα στο οποίο ο κάθε Ψυχολόγος θα λειτουργεί και θα αναγνωρίζει τα χαρακτηριστικά τής ταυτότητας του. Επίσης, θα πιστοποιεί το έργο όσων ονομάζονται Ψυχολόγοι και στελεχώνουν οργανικές θέσεις εργασίας που κατατάσσονται ως θέσεις Ψυχολόγων και αναδεικνύουν και προτάσσουν τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα τής επιστήμης τής Ψυχολογίας και της άσκησης του επαγγέλματος του Ψυχολόγου.
Σε αυτές τις συνθήκες δίδονται ευκαιρίες, δημιουργούνται προϋποθέσεις και διαφαίνεται ότι είναι δυνατό να πάρει σάρκα και οστά ο στόχος όλων όσοι συσσωματώνονται στον Πανελλήνιο Ψυχολογικό Σύλλογο, για να αναπτυχθεί και στην Ελλάδα το επάγγελμα του Ψυχολόγου με το σχήμα τής οργάνωσης του φορέα Δημοσίου Δικαίου.
Όμως ποιες ευθύνες δημιουργεί αυτή η προοπτική καθιέρωσης του Ψυχολόγου στην Ελληνική κοινωνία και Πολιτεία; Ποια είναι η στρατηγική διεκδίκησης και ιεράρχησης των αιτημάτων μας στο πλαίσιο του φορέα Δημοσίου Δικαίου; Με βάση ποιο όραμα θα γίνει στρατηγικά επανεξέτασή τους ώστε η ατομική και συλλογική δράση να οδηγεί σε σύνθεση και να αποφεύγεται η αντιπαράθεση μικροσυμφερόντων, η διάσπαση και η τροφοδότηση επιθετικότητας των μεν κατά των δε; Με βάση ποιες δράσεις θα εντάξουμε, θα εναρμονίσουμε και θα εστιάσουμε την στρατηγική όλων τών Ψυχολόγων σε μια λογική ουσιαστικά δημοσίου συμφέροντος;
Η ανάπτυξη ενός νέου θεσμού δεν εξαρτάται μόνον από νόμους. Όταν ο πυρήνας τής ανάπτυξής του είναι μόνον ο νόμος κινδυνεύει να μείνει –με βάση την Ελληνική εμπειρία σε μερικούς φορείς Δημοσίου Δικαίου-, κενό γράμμα, χωρίς αντίκρισμα στην Ελληνική κοινωνία. Το ερώτημα είναι πώς θα εμπλακούμε παραγωγικά μόνον στα πλεονεκτήματα του δημοσίου φορέα και, τελικώς, ως Ψυχολόγοι θα βοηθήσουμε να ξεπερασθούν οι κίνδυνοι γραφειοκρατίας και ψυχοκοινωνικής αδράνειας.
Ο νέος φορέας τών Ψυχολόγων, για να έχει δομικό-λειτουργικό ρόλο στην άσκηση του επαγγέλματος, χρειάζεται να είναι το επιστέγασμα μιας κοινωνικής δυναμικής και συλλογικής προσπάθειας που ξεπερνά τα εμπόδια και θεμελιώνει την πρόοδο σε επίλυση προβλημάτων σε τομείς στους οποίους ως κοινωνία υστερούμε και στους οποίους χρειάζεται η συμμετοχή τού επιστήμονα-επαγγελματία Ψυχολόγου.
Ο στρατηγικός μας στόχος, στην ουσία του, είναι στρατηγική συνένωσης και συσσωμάτωσης γύρω από τον κοινωνικό ρόλο τού Ψυχολόγου και την ανάπτυξη μιας νέας δυναμικής στις επαγγελματικές σχέσεις και στις ψυχολογικές υπηρεσίες. Είναι μια πρόκληση για νέο ποιοτικό άλμα και εμβάθυνση της παρουσίας τής επιστήμης τής Ψυχολογίας και του επιστήμονα-επαγγελματία Ψυχολόγου στην κοινωνία.

Όραμα και αποστολή
Το όραμά μας δεν είναι απλά η θεσμοθέτηση ενός επιστημονικού-επαγγελματικού συλλόγου με την μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου. Το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου είναι ένα εργαλείο και μια βάση για την ανάπτυξη ενός οργανωτικά ολοκληρωμένου συλλογικού οργάνου όλων τών Ψυχολόγων. Αυτό θα είναι και θα λειτουργεί στο πλαίσιο της Ελληνικής κοινωνίας και Πολιτείας ως το ενιαίο κέντρο αναφοράς τής Ψυχολογίας ως επιστήμης και ως επάγγελμα και θα είναι η βασική πηγή τής επαγγελματικής ανάπτυξης και ενδυνάμωσης και υπεράσπισης των Ψυχολόγων στην άσκηση του επαγγέλματός τους και της βελτίωσης των προσόντων, του κύρους και της χρησιμότητάς τους. Έτσι, θα διασφαλίζεται ότι οι Ψυχολόγοι προσφέρουν αποτελεσματικό και ποιοτικά υψηλό έργο σε όλους τούς τομείς που υπάρχει ανάγκη παρέμβασης, σε όλους όσους έχουν ανάγκη τον Ψυχολόγο.

Στόχοι και προτεραιότητες
Οι προτεραιότητες είναι κρίσιμοι παράγοντες στο να ξεπεραστούν τα εμπόδια στην επίτευξη του στρατηγικού μας στόχου και στην ανάπτυξη συνοχής και συναντίληψης των Ψυχολόγων, ώστε η αριθμητική συσπείρωσή τους να είναι αποφασιστική δύναμη για την ανάπτυξη του επαγγέλματος του Ψυχολόγου και της θέσης του στην Κοινωνία.
Τα αιτήματα που το παρελθόν μάς κληροδότησε πηγάζουν από μια τάση συνήθως να προτάσσουμε ατομικά ή και ομαδικά βιοποριστικά επαγγελματικά συμφέροντα που είναι ξεκομμένα από τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του επαγγέλματος. Παραγνωρίζεται το γεγονός ότι μέχρι σήμερα πολλοί Ψυχολόγοι έχουν εργασιακά ή οικονομικά προβλήματα διότι το επάγγελμα δεν είναι κοινωνικά και θεσμικά κατοχυρωμένο. Η εστίαση στα οικονομικά συμφέροντα δημιουργεί λανθασμένη δημόσια εικόνα τού Ψυχολόγου και δεν διευκολύνει πολιτικά την ίδρυση φορέα Δημοσίου Δικαίου. Από την άλλη πλευρά αντιφάσκει με την αποστολή του και συγχρόνως εξουδετερώνει σημαντικά και ουσιαστικά επιχειρήματα να πείσουμε να εκπληρωθούν τα αιτήματα μας για λόγους δημοσίου συμφέροντος.
Επίσης, πολλά αιτήματα και αντιπαραθέσεις τών Ψυχολόγων μεταξύ τους και με άλλους έχουν σχέση με τα θέματα που κυριάρχησαν στην μεταβατική περίοδο 1979 - 1993. Αλλά μπορούμε πια να στέλνουμε ένα καθαρό μήνυμα στην Κοινωνία. Η μεταβατική περίοδος του ποιος είναι Ψυχολόγος τέλειωσε. Δεν είναι δυνατές αλλαγές ή εξαιρέσεις στις ελάχιστες και βασικές συνιστώσες τού ορισμού τού Ψυχολόγου για τις κοινωνικές ανάγκες ορισμένων ατόμων. Οι βασικές προϋποθέσεις για την άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου, σε οποιονδήποτε τομέα εφαρμογής τής Ψυχολογίας, πρέπει να είναι: Πρώτον: Πτυχίο Ψυχολογίας ως το επιστέγασμα και η πιστοποίηση οργανωμένων σπουδών στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, Δεύτερον: Άδεια Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου, Τρίτον: Τήρηση της Δεοντολογίας, Τέταρτον: Συνεχής επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Το θεσμικό πλαίσιο αλλάζει μόνον για τη βελτίωση του κύρους τού Ψυχολόγου και της αποτελεσματικότητας του έργου του.
Τα αιτήματα και οι αντιθέσεις που δημιούργησαν οι ανάγκες μιας άλλης εποχής ή που πηγάζουν από τις διαφορετικές σπουδές και ιδιοτελή οικονομικά συμφέροντα δεν μπορούν να είναι βάση συνοχής και ομογενοποίησης και δεν μπορούν να ξεπερασθούν όταν άμεσα ή έμμεσα δεν τα θεωρούμε δευτερεύοντα και ζήτημα του παρελθόντος, αλλά τουναντίον τα επαναφέρουμε προς συζήτηση. Ούτε όταν τα προβλήματα που ζούμε ατομικά ή ομαδικά ως εργαζόμενοι δεν τα εξετάζουμε από την σκοπιά τής επαγγελματικής μας ταυτότητας. Η συνοχή τών μελών ενός επιστημονικού-επαγγελματικού κλάδου, όπως των Ψυχολόγων, είναι κρίσιμος και καθοριστικός παράγοντας συλλογικής δράσης, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μόνον μέσα από το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.

Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Δεοντολογίας
Το επάγγελμα του Ψυχολόγου έχει ως συστατικό στοιχείο την Επαγγελματική Δεοντολογία. Η ανάπτυξη της Ψυχολογίας ως επιστήμης και ως επάγγελμα, η εκπαίδευση, η διαρκής εκπαίδευση και κατάρτιση, και η άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου δεν μπορούν να γίνουν αποτελεσματικά και ο αυτοδιοικούμενος φορέας δεν μπορεί να επιτύχει στην αποστολή του εάν δεν αναπτυχθεί μεταξύ τών Ψυχολόγων μια κοινή παραδοχή δεοντολογίας και θεσμικής εποπτείας από επαγγελματίες Ψυχολόγους, με βάση έναν κώδικα Επαγγελματικής Δεοντολογίας.
Η Επαγγελματική Δεοντολογία δεν είναι απλώς ένα γραπτό κείμενο. Στηρίζεται στην συναντίληψη για τα προβλήματα στην άσκηση του επαγγέλματος και είναι το αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας και μακρόχρονης διαδικασίας, η οποία πρέπει να αρχίσει το συντομότερο.

Συνέδριο των Ψυχολόγων
Σήμερα, στην Ελλάδα, ο ατομικός και συλλογικός λόγος τών Ψυχολόγων εστιάζεται περισσότερο στις ατομικές παθήσεις, δεν διατυπώνεται, ούτε καν αναπτύσσεται ερευνητικά, σε πολλά ζητήματα μεγάλου δημόσιου ενδιαφέροντος που άπτονται της επιστήμης τής Ψυχολογίας.
Ο κυρίαρχα εκφραζόμενος ψυχολογικός λόγος πηγάζει από μια ακαδημαϊκή θεωρητική αντίληψη της Ψυχολογίας, στηρίζεται σε κατάτμησή της σε επιστημονικούς ερευνητικούς κλάδους, που τους συνταυτίζουν με επαγγελματικούς, διασπώντας το Επάγγελμα. Δεν αναζητούνται λύσεις σε προβλήματα της Κοινωνίας επικυρωμένες από την σκοπιά τού επιστήμονα-επαγγελματία, κάτι που στοιχίζει στους εμπλεκόμενους στην πραγματοποίησή τους. Ο διάλογος γίνεται κυρίως ή μόνο με μη Ψυχολόγους και πολλές φορές οι διαφωνίες και οι αντιθέσεις, που αφορούν στις εφαρμογές, πηγάζουν από το παρελθόν, οι προτεινόμενες λύσεις αναπαράγουν χαρακτηριστικά και στόχους από την χώρα σπουδών ή έχουν λανθάνουσες προσωποπαγείς και ιδιοτελείς επιδιώξεις. Επί πλέον, συχνά, όλο και περισσότερο, οι δημόσιες παρεμβάσεις και ιδιαίτερα στα ΜΜΕ, στο όνομα της ψυχολογικής γνώσης, συνταυτίζονται ή εξομοιώνονται με το κουτσομπολιό και επιστρατεύονται για τις ανάγκες τής ακροαματικότητας και του ιδιοτελούς κέρδους, με σαφή αδιαφορία για τις επαγγελματικές συνέπειες και με παραγνώριση της επαγγελματικής δεοντολογίας τού επαγγέλματος του Ψυχολόγου.
Τελικώς, δεν έχουμε ψυχολογικό λόγο που συγκροτείται αποκλειστικώς με πρωταγωνιστές τούς επιστήμονες-επαγγελματίες Ψυχολόγους. Στρατηγικώς, επείγει να αναπτυχθεί ένα νέο βήμα και μια διαδικασία τακτικών ψυχολογικών συνεδρίων, που θεσμικά θα είναι παράλληλη και επιστημονικά αντίστοιχη με την Γενική Συνέλευση των Ψυχολόγων. Θα είναι το εργαλείο διασύνδεσης της πρακτικής με την επιστημονική γνώση και έρευνα και θα δίνει ευκαιρίες ανταλλαγής απόψεων μεταξύ τών Ψυχολόγων, συσσώρευσης της εμπειρίας, της επανεξέτασης των πρακτικών τής άσκησης του επαγγέλματος.
Έτσι, ο ψυχολογικός λόγος θα εντάσσεται σε μια στρατηγική ολοκληρωμένης ανάπτυξης της επιστήμης τής Ψυχολογίας και του επαγγέλματος του Ψυχολόγου. Θα αναδεικνύεται ο διακριτός του ρόλος και το συγκριτικό του πλεονέκτημα στην διατύπωση ρεαλιστικών προτάσεων προς όφελος του ανθρώπου και του κοινωνικού συνόλου.

Τεχνολογικός εκσυγχρονισμός τής άσκησης του έργου τού Ψυχολόγου
Μια από τις προτεραιότητες των συλλογικών δράσεων πρέπει να είναι η συμμετοχή τών Ψυχολόγων σε προγράμματα για την Κοινωνία τής Πληροφορίας, με στόχο την μηχανοργάνωση, τον εξοπλισμό και την κατάρτιση στην χρήση Η/Υ, καθώς και στην διασύνδεση όλων τών Ψυχολόγων μέσω ηλεκτρονικής δικτύωσης. Είναι ζήτημα ατομικής και συλλογικής αποτελεσματικότητας, διαδικασιών συσσώρευσης της εμπειρίας και της γνώσης, διαδικασιών συνεχούς επιμόρφωσης και τελικώς, οικονομιών κλίμακας στις υπηρεσίες. Δημιουργείται, έτσι, κρίσιμο ζήτημα επαγγελματικής δεοντολογίας και προστασίας τών προσωπικών δεδομένων, το οποίο ενδυναμώνει την ανάγκη για ίδρυση και λειτουργία Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου Επιστημονικού-Επαγγελματικού Συλλόγου Ψυχολόγων, για τον συντονισμό και την θεσμική εποπτεία τών Ψυχολόγων.

Συλλογική διαμόρφωση της στρατηγικής για την επόμενη δεκαετία
Οι προτεραιότητες για τον προγραμματισμό τών δράσεων στη νέα τριετία αποτελούν αναπόσπαστες διαστάσεις τού στρατηγικού μας στόχου και προϋπόθεση για ενεργοποίηση των μελών τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου και όλων τών Ψυχολόγων στην ανάπτυξη του αυτοδιοικούμενου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου Επιστημονικού-Επαγγελματικού Συλλόγου Ψυχολόγων.
Συγχρόνως, αποτελούν την βάση για την ανά δεκαετία συλλογική διαμόρφωση της στρατηγικής τού σώματος των Ψυχολόγων για την ανάπτυξη της επιστήμης τής Ψυχολογίας και του επαγγέλματος του Ψυχολόγου στην Ελλάδα, και για την συνεργασία με φορείς εκπαίδευσης και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης Ψυχολόγων, καθώς επίσης για την διεπιστημονική συνεργασία και τις διεθνείς σχέσεις.
Έτσι, οδηγούμαστε σε μια ανασύνθεση του τοπίου γύρω από την επιστήμη τής Ψυχολογίας και στην ανασύνταξη όλου τού δυναμικού τής επιστήμης τής Ψυχολογίας και του επαγγέλματος του Ψυχολόγου, ώστε ο Ψυχολόγος να βρει τη διακριτή θέση του στην κοινωνία και να συμμετέχει στην λήψη αποφάσεων, αντίστοιχη με τον ρόλο του και την δυνατότητα της προσφοράς του.

Παραλαμβάνουμε την σκυτάλη, και με νέα δυναμική συνεχίζουμε τον αγώνα

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, που αναδείχθηκε από τις Αρχαιρεσίες τής 30ης Νοεμβρίου 2007 (το πέμπτο, κατά σειράν, εκλεγμένο Διοικητικό Συμβούλιο τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου), στην 1η, Τακτική, Συνεδρίασή του, της 8ης Δεκεμβρίου 2007, παρέλαβε από το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, που είχε αναδειχθεί από τις Αρχαιρεσίες τής 10ης Δεκεμβρίου 2004. Μαζί παραλαμβάνουμε και την Ιστορία τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, με την δέσμευση να την διαφυλάξουμε.
Θυμίζουμε ότι στις 15 Νοεμβρίου 1997 έγινε συνάντηση Ψυχολόγων με σκοπό να συζητηθούν τα προβλήματα, που παρουσιάζονταν κατά την άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου. Στην ανοικτή πρόσκληση από τα μέλη τής «Επιτροπής κατά τής Υποβάθμισης του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου», ενός ανοικτού σχήματος που λειτουργούσε από το 1993, αποφασίστηκε και η ίδρυση του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου και ορίσθηκε η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή για τον συντονισμό τών ενεργειών. Ανταποκρίθηκαν τριάντα έξη (36) Ψυχολόγοι, τα Ιδρυτικά Μέλη τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου [Έτος Ίδρυσης 1998].
Για μας παραμένει διαχρονική η αρχική διακήρυξη του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου. Την παραθέτουμε:
«Αγαπητέ / Αγαπητή συνάδελφε,
Κρίνοντας πως η συσπείρωση των ψυχολόγων αποτελεί πλέον επιτακτική ανάγκη μπροστά στην πολυδιάστατα επιχειρούμενη υποβάθμιση του επιστημονικού και επαγγελματικού ρόλου μας.
Κρίνοντας πως ο κλάδος και η επιστήμη τής Ψυχολογίας στερούνται πιστής και φερέγγυας εκπροσώπησης, έναντι της Κοινωνίας και της Πολιτείας, για την προάσπιση και ανάδειξη του κύρους και του ρόλου τους.
Νιώθοντας την Ψυχολογία ουσιαστικό μέρος τής ταυτότητάς μας, ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, υπεύθυνοι για το μέλλον της στην Ελλάδα.
Ιδρύσαμε τον Πανελλήνιο Ψυχολογικό Σύλλογο, για να αποκτήσουμε φωνή εκπροσώπησης, όργανο αγώνα. Ειρηνική στέγη για δημιουργικές ώρες.
Όμως τώρα είναι ώρες αγώνα.
Όχι μόνον γιατί είναι επιτακτικές οι ανάγκες, σε όλα τα επίπεδα της ζωής, για την διαμόρφωση καθαρού και δυνατού ψυχολογικού λόγου και έργου, αλλά κυρίως γιατί η Ψυχολογία και οι ψυχολόγοι δέχονται πολυμέτωπη επίθεση ακύρωσης και υποβάθμισης του ρόλου τους σε θεσμικό, επιστημονικό και επαγγελματικό επίπεδο.
Η συσπείρωση στον Πανελλήνιο Ψυχολογικό Σύλλογο είναι σήμερα η πιο υπεύθυνη, ανεξάρτητη, ενωτική και ρεαλιστική προσέγγιση στην ιστορικής σημασίας ανάγκη να φέρουμε εις πέρας αυτόν τον αγώνα.
Καλούμαστε να υπερβούμε και τους εαυτούς μας, όπου αυτό καθίσταται αναγκαίο, προκειμένης τής επιδίωξής μας να παρέχουμε ως ψυχολόγοι στην κοινωνία που ζούμε, έργο αντάξιο της επιστήμης μας.
Μας νοιάζει τι θα ζήσουμε αλλά και τι θα αφήσουμε πίσω μας, όχι σαν απλοί διαχειριστές στα στενά πλαίσια των ατομικών μας συμφερόντων αλλά και ως επιστήμονες και ως πολίτες, που πήγαν την Ψυχολογία δυο βήματα μπρος.
Συντάξου με τον Πανελλήνιο Ψυχολογικό Σύλλογο, έλα και εσύ για να γίνει το όνειρο του καθενός μας μέρος μιας συλλογικής διαλεκτικής δυναμικής και Όραμα για τον Κλάδο.
Αθήνα, Ιούνιος 1998
Το Διοικητικό Συμβούλιο του
Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου».



   

 
 
Copyright © 2000 - Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος Όροι Χρήσης Online Επισκέπτες: 32
Τελευταία ενημέρωση : 15 Σεπτέμβριος 2020