Η άποψη του Συλλόγου για τις προτεινόμενες μεταβατικές διατάξεις

Α. Τις παραγράφους 1 και 2 (ΦΠΨ με μεταπτυχιακό 2 ετών και ΦΠΨ με μεταπτυχιακό ενός έτους)

Με το παρών εδόθη Άδεια Άσκησης Επαγγέλματος Ψυχολόγου σε καθηγητές μέσης εκπαίδευσης των τμημάτων Φιλοσοφικής Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας (Φ.Π.Ψ.), καταχρηστικά και χωρίς αυτοί να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις. Δικαίωμα λήψης Άδειας Άσκησης Επαγγέλματος Ψυχολόγου έχουν μόνο όσοι έκαναν βασικές σπουδές Ψυχολογίας. Το Παραπάνω πιστοποιείται και με απόφαση της ολομέλειας του Εθνικού Συμβουλίου Ανώτατης Παιδείας (Ε.Σ.Α.Π.) στο δελτίο Ε.Σ.Α.Π. σελ. 14-15 της 7/10/1983 από όπου προκύπτει ότι τα τμήματα Φ.Π.Ψ., και ως προς το αντικείμενο και ως προς τις δυνατότητες απασχόλησης δεν έχουν σχέση με τα πτυχία που χορηγούνται από τα Τμήματα Ψυχολογίας). Και επί της ουσίας ας μην ξεχνάμε ότι τα προγράμματα σπουδών των τμημάτων Φ.Π.Ψ., υπολείπονται των βασικών και σοβαροτέρων μαθημάτων των σπουδών των τμημάτων Ψυχολογίας.

Παράλληλα ισχύει η αρχή, ότι ο μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών δεν οδηγεί σε επαγγελματικά δικαιώματα τον κάτοχό του, πράγμα το οποίο εξασφαλίζει το βασικό πτυχίο. Η προσπάθεια να υπερκερασθεί η αρχή αυτή θεμελιώνει δικαίωμα για κάθε επιστήμονα με μεταπτυχιακό τίτλο, να εργασθεί σε ένα τομέα, τον οποίο δεν γνωρίζει. Θα δεχόταν άραγε ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών να εγγράψει ως μέλος του ψυχολόγο με μεταπτυχιακό τίτλο Νομικής Σχολής; Άλλωστε, όσοι εκ των αποφοίτων Φ.Π.Ψ. ήθελαν να ασκήσουν και το επάγγελμα του ψυχολόγου κατετάγησαν και φοιτούν ή έχουν αποφοιτήσει από τα τμήματα Ψυχολογίας, θεμελιώνοντας το δικαίωμα να λάβουν άδεια άσκησης επαγγέλματος του Ψυχολόγου, με βάση τις ισχύουσες διαδικασίες για τους υπόλοιπούς Έλληνες πολίτες.

Β. Την κραυγαλέα παράγραφο 3 (μόνο ομοταγές πτυχίο και εργασιακή εμπειρία)

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι δεν αρκεί η εξέταση του ομοταγούς του πανεπιστημίου της αλλοδαπής (δηλαδή ότι υπάρχει συνάφεια μεταξύ των δυο πανεπιστημίων), ώστε να αναγνωρισθεί ένας τίτλος σπουδών αλλά χρειάζεται και η ισοτιμία και η αντιστοιχία του πτυχίου, που αυτό χορηγεί, ως προς τα πτυχία των ελληνικών ΑΕΙ. Για τον σκοπό αυτό κάθε πτυχίο του εξωτερικού παραπέμπεται στο Δ.Ι.Κ.Α.Τ.Σ.Α, το οποίο εξετάζει αν πληρούνται οι παραπάνω δυο συνθήκες και αναλόγως προχωρεί στην αναγνώριση ή όχι του εν λόγω πτυχίου. Η τροπολογία αυτή παραβιάζει την ισονομίας των πολιτών καθώς κρίνει διαφορετικά ίδιες ομάδες πολιτών με ίσα δικαιώματα, και αναγνωρίζει εμμέσως τους αποφοίτους των εργαστηρίων ελευθέρων σπουδών, οι οποίοι στην συνέχεια αποφοιτούν από συνεργαζόμενα, με τα εργαστήρια αυτά, πανεπιστήμια της αλλοδαπής. Ανεξάρτητα με τον τρόπο τον οποίο έγιναν οι σπουδές ή την ύπαρξη επαγγελματικής εμπειρίας κάθε τροπολογία, που θεμελιώνει δικαίωμα απόκτησης άδειας άσκησης επαγγέλματος του Ψυχολόγου, είναι παράνομη, διότι υπερβαίνει την ύπαρξη βασικού πτυχίου Ψυχολογίας. Άλλωστε το ΣτΕ δικαίωσε τελεσίδικα το Δ.Ι.Κ.Α.Τ.Σ.Α., το οποίο με την απόφαση 302 ορίζει ότι όσοι εκ των πτυχιούχων έχουν παρόμοια πτυχία, κατατάσσονται σε έτος σπουδών ή εξετάζονται σε ελλείποντα μαθήματα και λαμβάνουν ακολούθως πτυχίο ισότιμο και αντίστοιχο προς τα απονεμόμενα από τα ελληνικά Τμήματα Ψυχολογίας. Τέλος η διαδικασία έκδοσης των αδειών που προβλέπει το παρόν άρθρο, ευνόησε πληθώρα παρατυπιών και ασαφειών, οι οποίες αντιμετωπίσθηκαν διαφορετικά σε κάθε περίπτωση δημιουργώντας νέες διακρίσεις και τροφοδότησαν με ερμηνείες που με την σειρά τους οδήγησαν σε παράνομη έκδοση αδειών Ψυχολόγου από τις κατά τόπους Νομαρχίες.

Οι παραπάνω μεταβατικές διατάξεις αποτελούν κομμάτι της πρότασης τροπολογίας, την οποία κατέθεσε τον Ιούλιο 1997 ο βουλευτής Ε. Στρατάκης, στο νομοσχέδιο "Ανάπτυξη και εκσυγχρονισμός του Εθνικού Συστήματος Υγείας και οργάνωση των υγειονομικών υπηρεσιών, ρυθμίσεις για το φάρμακο και άλλες διατάξεις" και δεν υιοθετήθηκαν. Βασίστηκαν στην απόφαση αρ.9 της 126 ολομέλειας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.), οι οποίες δεν είχαν επίσημη μορφή γιατί οι εκπρόσωποι της Π.Ο.Ε.ΔΗ.Ν. απέσυραν τις ψήφους τους αναιρώντας την απόφαση, μετά από παρέμβαση του Δ.Σ. Τον Ιούλιο του 1997 ο τότε Υπουργός Υγείας και Πρόνοιας κ. Κ. Γείτονας είχε αρνηθεί την τροπολογία, δηλώνοντας ότι το θέμα έχει και άλλες διαστάσεις. Προφανώς τον Αύγουστο του 1998 ο κ. Γείτονας είδε κατόπιν "πιέσεων" τις "άλλες διαστάσεις" και υιοθέτησε τις απόψεις αυτές. Αποτέλεσμα κάποιοι "βαπτίσθηκαν" ψυχολόγοι και κάποιοι "αναβαπτίσθηκαν" αποκτώντας χαριστικά την άδεια άσκησης επαγγέλματος. Το γεγονός είναι ότι η διαδικασία αυτή καταρράκωσε κάθε έννοια ισονομίας χωρίζοντας τους ψυχολόγους σ΄ αυτούς που κέρδισαν με την αξία τους το δικαίωμα να εργάζονται και να φέρουν τον τίτλο του ψυχολόγου και σε αυτούς που τους χαρίστηκε με "πολιτικά" κριτήρια. Αυτό που όμως τελικά δεν διανέμεται με υπουργικές αποφάσεις είναι η αξιοπρέπεια και ο επαγγελματισμός.

 

Επιστροφή